Thursday, October 25, 2018

കൊടും കൊല്ലൂര്‍ 8 C.Ad കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ Kodum Kollur painting 2017


ഇത് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിത്രമാണ്. 1200 വർഷം മുൻപ് കേരളത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന മുസരിസ് പട്ടണം (മുച്ചിറി പട്ടണം) എങ്ങിനെ കൊടും + കൊല + ഊരായ കൊടുങ്ങല്ലൂരായി എന്നു അന്വേഷിച്ചറിയുന്ന ചിത്രം!
ഇന്നും കൊടുങ്ങല്ലൂർ അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവമായ കാവുതീണ്ടൽ ദിവസം ക്ഷേത്രം സന്ദർശിക്കുന്ന ഏതു സത്യാന്വേഷിക്കും ഈ ചിത്രത്തേക്കാൾ ഭീഭത്സമായ അളവിൽ 1200 വർഷം മുമ്പ് ബ്രാഹ്മണ കാർമ്മികത്വത്തിൽ നടത്തിയ നരാധമ ഹിംസ നേരിൽ കണ്ടു ബോധ്യപ്പെടാവുന്ന വിധം അവിടെ ധാരാളം അനുഷ്ഠാനങ്ങളും പ്രതീകാത്മക തെളിവുകളും ലഭ്യമാണ്. വേണ്ടത് സത്യാഭിമുഖ്യം മാത്രമാണ്.
കിഴക്കേ നടയിലെ ആൽത്തറയിൽ സിംഹാസനാരൂഢനായി (ഒരു മര കസേര ചുവന്ന പട്ടുതുണികൊണ്ട് പുതച്ചത് ) കൊടുങ്ങല്ലൂർ രാജവംശ പരമ്പര്യാവകാശിയായ വൃദ്ധൻ അമ്പലം തല്ലിപ്പൊളിക്കാനും എറിഞ്ഞു തകർക്കാനും അനുവാദം നൽകുന്ന ചടങ്ങ് (കാവുതീണ്ടൽ ) നമുക്ക് നേരിൽ കാണാനാകും. കോവിലകത്തെ കുടുംബത്തിലെ പ്രമാണികളെല്ലാം രാജാവിനു പിന്നിൽ അണിനിരന്ന് നടത്തുന്ന ഫാഷൻ ഷോയും സപ്ലിമെന്റായി ദർശിക്കാം. ഒരു മണിക്കൂറെങ്കിലും ഈ കലാ പരിപാടി തുടരാറുണ്ട്.
രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ ലഭിച്ചാലുടൻ വടിയും ശൂലവും വാളും കയ്യിലേന്തിയ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരും പ്രകൃത ഭക്തജനങ്ങളും അമ്പലത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠയായ ഭഗവതിയെ (കണ്ണകി / കാളി) കേട്ടലറക്കുന്ന ലൈംഗീകതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുട്ടൻ തെറികൾ വിളിച്ചു കൂവിക്കൊണ്ട്‌ ക്ഷേത്രത്തെ വടികൊണ്ട്‌ അടിച്ചും കല്ലെറിഞ്ഞും (ഇപ്പോൾ തേങ്ങയാണ് കല്ല്. അടിയും ഏറും കൊള്ളുന്ന മേൽക്കൂര ഇരുമ്പ് ഗ്രിൽസ് കൊണ്ട് ഇപ്പോൾ സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. എത്ര വേണമെങ്കിലും അടിക്കാം, എറിയാം.) ഒരു സൈന്യം പോലെ സത്രീ പുരുഷന്മാരായ ഗോത്ര ജനങ്ങളെ ( ദളിത്- ശൂദ്ര-നായർ ) ഉപയോഗിച്ചു അമ്പലത്തെ ആക്രമിക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. രാജാവിന്റെ നേരിട്ടുള്ള സാന്നിദ്ധ്യം തന്നെ ഈ ചടങ്ങ് ബ്രാഹ്മണ്യം ആചാരപ്പെടുത്തി അടിച്ചേൽപ്പിച്ചതാണെന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.
ഈ ചടങ്ങ് നടക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റും കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ തെരുവിലൂടെയുമൊക്കെ ഒരു പ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത് നല്ലതാണ്. അമ്പലത്തിന്റെ പ്രവേശന ഭാഗങ്ങളിലും ആൽ മരങ്ങളിലും മതിലുകളിലും വ്യത്യസ്ത ഉയരങ്ങളിലും വലിപ്പത്തിലുമുള്ള തലയില്ലാത്ത മനുഷ്യ ശരീരങ്ങളുടെ പ്രതീകമായ കൊടികൾ മനുഷ്യരെ തൂക്കിക്കൊന്നു പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണ ആചാരമായ ചിത്രവധം അഥവ കൊലപാതക പ്രദർശനം കാണാനാകും.
മലയാളി ബ്രാഹ്മണർ ഏതൊരു മലയാളിയെയും പോലെ ബൗദ്ധ പാരമ്പര്യമുള്ളവർ തന്നെയാണ്. ബൗദ്ധ ഭിക്ഷുക്കളുടെ വേഷമണിഞ്ഞ് ദിഗ് വിജയം നടത്തിവന്ന കുമരില ഭട്ടന്മാരും ശങ്കരാചാര്യന്മാരുമടക്കമുള്ള പുറത്തു നിന്നുള്ള ബ്രാഹ്മണ സവർണമത പ്രചാരകരുടെ ഹിംസാത്മക കുടില തന്ത്രങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാനാകാതെ ബൗദ്ധ ഗുരുക്കൾക്കെല്ലാം മരണം വരിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോൾ ബൗദ്ധ ഗുരുക്കന്മാരുടെ പള്ളിക്കൂടങ്ങളിലെയും വഞ്ചി എന്ന യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെയും ബൗദ്ധ വിദ്യാർത്ഥികളെ സവർണ്ണ മതത്തിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമാണ് മലയാള ബ്രാഹ്മണർ അഥവ നമ്പൂതിരിമാർ ഉണ്ടാകുന്നത്.
അതു കൊണ്ടു തന്നെ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ പരദേശ ബ്രാഹ്മണ മന്ത്രവാദികൾ നടത്തിയ എല്ലാ ഹിംസാത്മക ചടങ്ങുകളും സമൂഹത്തിന്റെ എതിർപ്പില്ലാതെ പ്രതീകാത്മകമായി ചരിത്രം സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു വകതിരിവ് നമ്പൂതിരിമാർ താന്ത്രികതയെന്ന പേരിൽ നടപ്പാക്കിയിട്ടുണ്ട്. സത്യം അറിയുന്നവർക്ക് എല്ലാം അറിയാം. അറിയാത്തവരെ ഒന്നും അറിയിക്കുകയുമില്ല. അതാണ് തന്ത്രം !
ഉത്സവത്തിനു മുമ്പുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ അമ്പലത്തിലേക്ക് വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നും ധാരാളം 'ശവ ഘോഷയാത്ര' കൾ നടക്കുന്നത് കാണാനാകും. പത്തോ ഇരുപതോ ഭക്തരുടെ സംഘങ്ങളായി ചെറുതും വലുതുമായ തലയില്ലാത്ത ശവശരീരങ്ങൾ അമ്പലം അലങ്കരിക്കാനായി ഭക്തജനങ്ങളുടെ ചുമലിലേറി ഒഴുകി വരുന്നതിന്റെ പ്രതീകാത്മക ഘോഷയാത്രയാണ് നടക്കുക. ദേവിയെക്കുറിച്ചുള്ള അശ്ലീല തെറിപ്പാട്ടുകൾ ഉച്ചത്തിൽ പാടിക്കൊണ്ട് സ്ത്രീ പുരുഷന്മാർ സംഘം സംഘമായി തെരുവിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങുന്ന ചിത്രം വൈദിക ബ്രാഹ്മണ്യം കേരള ജനതയോടു ചെയ്ത കൊടും ഹിംസയുടെ കഥകൾ എണ്ണിയെണ്ണി പറയുന്നതാണ്.
ഇതിനു പുറമെയാണ് അമ്പലത്തിന്റെ വടക്കേ നടയിൽ ഭക്തജനങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുന്ന ചുവന്ന പട്ടിന്റെ കൂമ്പാരം. പണ്ടുകാലത്ത് നരബലി വൻതോതിൽ നടന്നിരുന്നു എന്നും വർത്തമാനകാലത്ത് അത് അപ്രായോഗികമായതിനാൽ കോഴിയെ അറുക്കുന്ന പ്രതീകാത്മകതയിലേക്കും ചുവന്ന പട്ടു സമർപ്പിക്കുന്ന വഴിപാടിലേക്കും അതുവഴി മാറി എന്നും മനസ്സിലാക്കാം.
കേരള ബ്രാഹ്മണർ തങ്ങളിലേക്ക് ഈ കൊടും ഹിംസയുടെ ചുണ്ടുവിരൽ നീളാതിരിക്കാനായി വിദഗ്ദമായി ഇവിടത്തെ പൗരോഹിത്യവൃത്തിയിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കുന്നു. കർണ്ണാടകത്തിൽ നിന്നും ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെട്ട പുരോഹിതരെയാണ് ഇവിടെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.
വെറും വിഗ്രഹ ദർശന ശീലവുമായി കൊടുങ്ങല്ലൂർ അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നവർക്ക് ഇതൊന്നും കാണാനോ അറിയാനോ കഴിയില്ല എന്നു പറയട്ടെ! സത്യമാണ് ഈശ്വരനെന്നും, സത്യാന്വേഷണമാണ് ഈശ്വര സാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗമെന്നും തിരിച്ചറിവു നേടിയവർക്കേ പുരോഗതിയുള്ളു. അല്ലാത്തവർ ആർക്കും അടിമപ്പെടുത്താവുന്ന ഭക്തരായ ഗുണ്ടാസംഘങ്ങൾ മാത്രമാണെന്ന് സമാന്യബുദ്ധിയുള്ള ആർക്കും കൊടുങ്ങല്ലൂർ കാവുതീണ്ടൽ എന്ന പ്രതീകാത്മക യുദ്ധം കണ്ടാൽ ബോധ്യമാകും.
ശബരിമലയിലും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നത് ബ്രാഹ്മണ പൗരോഹിത്യ വംശീയ അധികാര തന്ത്രങ്ങളുടെ താന്ത്രിക ആചാരങ്ങളുടെ പുകമറയിട്ട പ്രകൃത സവർണ്ണ യുദ്ധം തന്നെയാണ് . കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്റെ ബ്രാഹ്മണ അധിനിവേശ ചരിത്രം അന്വേഷിച്ചറിയാൻ പോലും ശ്രമിക്കാത്ത സമൂഹത്തിന് കാലം നൽകുന്ന ശിക്ഷ! ചരിത്രത്തിൽ നിന്നും പഠിക്കാതിരുന്നാൽ ദുരന്തങ്ങളും അടിമത്വവും ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
ഇതോടൊപ്പം ചേർത്തിരിക്കുന്ന കൊടുങ്ങല്ലൂർ എന്ന ചിത്രം 2017ൽ വരച്ചതാണ്.
- ചിത്രകാരൻ ടി. മുരളി
- Chithrakaran T Murali T
25-10-2018
https://m.facebook.com/chithrakaran/

Saturday, October 20, 2018

"തലപ്പൊലി" അഥവാ താലപ്പൊലി Thalappoli


തലപ്പൊലി എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം ഏതാണ്ട് 1200 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് കേരളത്തില്‍ നടന്ന ബൌദ്ധ-ജൈന പള്ളികളുടെ / വിഹാരങ്ങളുടെ പിടിച്ചടക്കലിന്റെയും ബൌദ്ധ പാലി ആര്യന്മാരെ (ഭട്ടന്മാരെ / ആചാര്യന്മാരെ) ഉന്മൂലനം നടത്തിയതിന്റെയും അക്കാലത്തെ പ്രബുദ്ധ സമൂഹമായിരുന്ന അവര്‍ണ്ണരിലെ പൌരപ്രമുഖരെ കൂട്ടക്കൊല നടത്തിയിരുന്നതിന്‍റെയും ‍ മലയാള വാമൊഴിയില്‍ ഇന്നും നിലനില്‍ക്കുന്ന ആചാരങ്ങളുടെയും വാക്കുകളുടെയും ഓര്‍മ്മകളുടെയും പഴമൊഴികളുടെയും സ്ഥലനാമങ്ങളുടെയും ചരിത്ര ശേഷിപ്പുകളുടെയും സഹായത്തോടെയുള്ള അന്വേഷണ യാത്രയാണ്.
ക്രിസ്തു വര്ഷം എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷമാണ് മന്ത്രവാദികളായ ബ്രാഹ്മണരുടെ ജാതീയമതം (സവര്‍ണ്ണത/ചാതുര്‍വര്ണ്യം) കേരളത്തില്‍ തുടങ്ങുന്നത്. അതിനു മുന്‍പ് കേരളത്തില്‍ ഒരു ചരിത്രം തന്നെ സവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദു മതത്തിനില്ല.
മാത്രമല്ല കേരളം ബി.സി.മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടു മുതല്‍ ബുദ്ധ ധര്‍മ്മത്തിന്റെ പ്രമുഖ കേന്ദ്രമായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്ര രേഖകള്‍. കേരളത്തിലെ ഇന്നത്തെ പ്രമുഖ ഹൈന്ദവ ആരാധനാലയങ്ങള്‍ എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടു വരെ ബുദ്ധ-ജൈന വിഹാരങ്ങളോ ചെയത്യങ്ങളോ വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്ന പള്ളിക്കൂടങ്ങളോ സംഘാരാമങ്ങളോ / കാവുകളോ ആയിരുന്നു. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലും ഒന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടിലുമായി ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യ സവര്‍ (ണ്ണ ജാതീയത പ്രചരിപ്പിക്കാനെത്തിയ ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതരും ശങ്കരാചാര്യന്മാരും കുമാരില ഭട്ടനെപ്പോലുള്ള പരശുരാമന്മാരും പാണ്ഡിത്യ വാദപ്രതിവാദങ്ങളിലൂടെയും രക്തച്ചൊരിച്ചിലിലൂടെയും രാജഗുരുക്കന്മാരെയും 
( ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ണ്ണരെന്നു വിളിക്കുന്ന അരയ/ആശാരി/ഈഴവ-തിയ്യ ഭട്ടന്മാരെ ) ചതിയിലൂടെ തോല്‍പ്പിച്ച് രാജഗുരുസ്ഥാനം നേടിയും ബുദ്ധ-ജൈന വിഹാരങ്ങളും വാണിജ്യ കേന്ദ്രങ്ങളും കൊടും കൊലയിലൂടെ ( കൊടും+കൊല+ഊര് = കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍) പിടിച്ചടക്കിയും സമൂഹത്തെ അധീനതയില്‍ ആക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് കാണാം.
അഹിംസയുടെയും നന്മയുടെയും സമത്വബോധത്തിന്റെയും നിരീശ്വര ബുദ്ധ-ജൈന ധര്‍മ്മങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചും ജാതീയതക്കെതിരായ അവര്‍ണ്ണരെ നാക്ക് മുറിച്ചും തലവെട്ടിയും അവരുടെ ആരാധനാലയങ്ങള് പിടിച്ചടക്കിയും എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ സ്ഥാപിതമായ ജാതിവിവേചന സമ്പ്രദായവും അയിത്താചാരങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരു ഭരണ വ്യവസ്ഥിതിയാണ് ബ്രാഹ്മണരുടെ സവര്‍ണ്ണ മതം.
കേരളത്തിലെ അമ്പലങ്ങളില്‍ ഇന്നും നിലനില്‍ക്കുന്ന തലപ്പൊലി എന്ന, സ്ത്രീജനങ്ങളെ
അണിനിരത്തിക്കൊണ്ടുള്ള 'ഫാഷന്‍ ഷോ'യുടെ ഉത്ഭവ-പരിണാമ രഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് വ്യക്തമായ കാലഗണനയോടും സാമൂഹ്യ ചരിത്ര ബോധത്തോടും കൂടി ഇറങ്ങിചെല്ലുമ്പോള്‍ കാണാനാകുന്ന ദൃശ്യമാണ് ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ വരച്ചു കാട്ടുന്നത്. ബൌദ്ധരാജഗുരുക്കന്മാര്‍ പാണ്ഡിത്യതര്‍ക്കത്തില്‍ തോല്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഗുരുവിന്‍റെയും ശിക്ഷ്യഗണങ്ങളുടെയും നാവോ തലയോ രാജാവിനെക്കൊണ്ടുതന്നെ അരിഞ്ഞുവാങ്ങുന്ന കുടില ബുദ്ധി മനുവാദികളായ ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതര്‍ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത വ്യവസ്ഥയായി നടപ്പാക്കിയിരിക്കണം.
ഇങ്ങനെ അറുത്തുവാങ്ങിയ ബൌദ്ധരുടെ / അവര്ണ്ണരുടെ രക്തം കട്ടപിടിച്ച തലകള്‍ സ്ത്രീകളെ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തില്‍ അണിനിരത്തിക്കൊണ്ട് സവര്‍ണ്ണ ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതരെ വരവേല്‍ക്കുന്ന അതിക്രൂരമായ ആചാരത്തിന്‍റെ പ്രതീകാത്മക ആവര്ത്തനമാണ് ഇന്നും ക്ഷേത്രാചാരമായി തുടരുന്ന തലപ്പൊലി.
മനുഷ്യത്തലക്കു പകരം തേങ്ങയും രക്തത്തിന് ബദലായി തെച്ചിപ്പൂവ്വും പ്രതീകാത്മകമായി നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് ആചാരവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട തലപ്പൊലി, നമ്മുടെ ഭൂതകാലത്തിലെ ഹിംസാത്മക ചരിത്ര സത്യങ്ങളുടെ ഒരു അനുഷ്ഠാന ഫോസിലാണ്.
കേരളം ഒരു ഭ്രാന്താലയം ആണെന്ന് വിവേകാനന്ദ സ്വാമികളെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിച്ച ഹിംസയുടെ ജാതീയ മതത്തെ നാം സത്യസന്ധമായി ഇതുവരെ പഠിക്കുകയോ വിമര്‍‍ശന വിധേയമാക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നത് ഹിംസാത്മകമായ ഒരു സാംസ്ക്കാരികതയെ ചുമന്നു നടക്കേണ്ട ഗതികേട് നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.
കള്ളച്ചരിത്രങ്ങള്‍ പുരാണേതിഹാസങ്ങള്‍ ആയി നിര്‍മ്മിച്ചു കൂട്ടുന്നതോടൊപ്പം ചരിത്ര സത്യങ്ങള്‍ താമസ്ക്കരിക്കാനും ബ്രാഹ്മണ വംശീയ രാഷ്ട്രീയം മാത്രം ലക്‌ഷ്യമാക്കുന്ന സവര്‍ണ്ണ സാംസ്ക്കാരികത എന്നും ജാഗരൂകരായി നിലകൊല്ലുന്നുണ്ടെന്ന സത്യംകൂടി കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ സാമൂഹ്യ ചരിത്ര പഠനം മാനവിക ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ ആരോഗ്യത്തിനു അനിവാര്യമാകുന്നു.
(ചിത്രകാരന്‍ ടി. മുരളി 2016 മാര്‍ച്ചില്‍ പ്രസിദ്ദീകരിച്ച "അമണ" എന്ന 35 ചിത്രങ്ങളുടെ സമാഹാരത്തില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുള്ള ചിത്ര വിശദീകാരണമാണ് മുകളില്‍ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നത്.)
- Chithrakaran T Murali T
20 - 10 - 2018
https://www.facebook.com/chithrakaran/
English translation bellow :
Thalappoli / തലപ്പൊലി
This picture titled ‘Thalappoli’ captures the time 1200 years ago in the history of Kerala, which is characterized by the conquest of buddhist/jainist monasteries/Biharas/temples, the brutal annihilation of the Buddhist Pali Aryans (Bhattas/Gurus/Monks) and the massacre of the important personalities among the then enlightened community of avarnas. This exploratory travel in time to illuminate the historical truths has been actualized with the help of the customs, words, fragments of memory, old sayings, names of places and remnants of history which are still existent in Malayali oral traditions.
It was after the 8th century that the casteist religion of the Shamanic Brahmins (savarna hindu/chaturvarna religion) arrived in Keala. Today’ savarna hindu religion doesn’t have a history predating this period in Kerala. Moreover, historical records show that Kerala was the heartland of Buddhist religion since 3rd century BC. Today’s prominent hindu temples of Kerala were either Buddhist-Jainist Monasteries or chaithyas, or educational centres/pallikoodam, or sangha gardens or kaavu till 8th century. During 8th and 9th centuries the brahmin bhattas/pandits, Shankaracharyas and parashuramas like kumarilabhatta brought the society under their control by defeating those who were Rajagurus/Royal gurus (Ezhava-thiyya bhattas, Vishwakarma acharyas and arayas who came to be termed ‘avarnas’ later) through obscurantist arguments, bloodshed and deception. They enthroned themselves as Rajagurus and captured Buddhist/jainist viharas,temples and commercial centres through brutal killing (The place name Kodungallur in Malayalam is formed as a compound word of ‘kodum’ (brutal), ‘kola’ (murder) and ‘ooru’ (place). The savarna religion of Brahmins established itself in Kerala by destroying the sramanic and atheistic religions of Buddhism-Jainism, the founding principles of which were non-violence, virtue and equality, pulling out the tongues of and beheading the avarnas who resisted casteism/chathurvarnya and destroying their worship places.
This visual represented in this picture arrived at through an historically aware and chronologically informed inquiry into the inception and evolution of a custom which is still in vogue in the temples of Kerala called ‘Thalappoli’ in which women are paraded as if in a fashion show. It is most likely that when the Buddhist rajagurus lost in the esoteric exchanges, the crooked manuvadi Brahmins made the king himself chop off the tongue or head of guru and disciples. ‘Thalappoli’ is the symbolic repetition of this horrific custom where women hold the blood stained skulls of Buddhists in their hands and welcome savarna brahmin pundits. With coconut symbolizing the human skull and thechi flower symbolizing blood, ‘Thalappoli’ is a ritual fossil of a history of violence in Kerala’s past.
The fact that we have never honestly ventured to study or criticize the casteist religion of violence which impelled Vivekananda to call Kerala a ‘madhouse’ is reflected in our predicament of having to carry the weight of a violent mode of culture. In a context where the racist and brahminical savarna culture not only constructs false histories as puranas and legends but negates the historical facts, the study of the social history becomes inevitable for the health of humanitarian democracy.
Painting by Murali T. , October 2013. medium: Acrylic on canvas. Size: 87 cmx59cm.
Translation of this English description is done by Mr. Ben J Anthrayose
- Chithrakaran T Murali T
20 - 10 - 2018
https://www.facebook.com/chithrakaran/

Wednesday, October 10, 2018

ശബരിമല ധര്‍മ്മ ശാസ്താവ് പൂര്‍ണ്ണമായും ബുദ്ധന്‍ തന്നെ !



എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ കേരളത്തിലെ മുഴുവന് മലയാളികളുടെയും സാംസ്കാരികതയേയും ധാര്മ്മികതയേയും ആത്മീയതയേയും സമഗ്രമായി സ്വാധീനിച്ചുകൊണ്ട് ജാതി-മത ഭേദവിചാരങ്ങള് ഇല്ലാതെ 'മാവേലി രാജ്യമായി' നമ്മെ നിലനിര്ത്തിയ പ്രബുദ്ധതയുടെ കാരണം ബുദ്ധ ധര്മ്മത്തിന് കേരളീയരില് ഉണ്ടായിരുന്ന ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം തന്നെയാണ്.

ശാസ്താവ് എന്ന അയ്യപ്പന്റെ വിശേഷണത്തെ എല്ലാ ആധികാരിക നിഘണ്ടുകളിലും ബുദ്ധന്റെ പര്യായമായാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് കാണാവുന്നതാണ്.

അയ്യാ, അയ്യന്, അയ്യനാര്, അയ്യപ്പൻ എന്നീ ദൈവ സങ്കൽപ്പങ്ങളെല്ലാം 2300 വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുൻപ് ബുദ്ധ ധര്മ്മത്തെ ഏഷ്യൻ വൻകരയിലാകമാനം സ്വപ്രയത്നത്താൽ പ്രചരിപ്പിച്ച സര്വ്വ ശക്തനും ഇന്ത്യാ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിയുമായിരുന്ന അശോകന്റെ ബോധിസത്വ സങ്കൽപ്പം കൂടി സ്വാംശീകരിച്ച ആപല് ബാന്ധവനും ഗ്രാമ-രാജ്യ രക്ഷകനുമായ ബൌദ്ധ ധര്മ്മ പരികല്പ്പന തന്നെയാണ്.

ഈ അയ്യനാര് ദൈവ സങ്കല്പ്പം ശ്രീലങ്കയില് ബുദ്ധധര്മ്മത്തിന്റെ ഭാഗമായി തന്നെ ഇന്നും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഗ്രാമ രക്ഷാ ദൈവമായി തമിഴ് നാട്ടിലും അയ്യനാര് കള്ട്ട് വ്യാപക പ്രചാരം നേടിയിട്ടുണ്ട്.

ശബരിമല ഭക്തരുടെ ശരണം വിളിയായ "സ്വാമി ശരണം അയ്യപ്പ, അയ്യപ്പ ശരണം സ്വാമിയെ " എന്നത് "ബുദ്ധം ശരണം ഗച്ചാമി, ധര്മ്മം ശരണം ഗച്ചാമി" എന്ന ബൌദ്ധരുടെ ശരണ മന്ത്രങ്ങള് തന്നെയാണെന്നതും ഓര്ക്കേണ്ടതാണ്. അയ്യപ്പനല്ലാതെ, ശരണം വിളിച്ച് വിശ്വാസികള് ധര്മ്മ സ്ഥാനം പൂകുന്ന മറ്റൊരിടമില്ല.

കേരളം ജാതി-മത ഭ്രാന്താലയമാണെന്നു വിവേകാനന്ദന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന കാലത്തുപോലും ജാതി-മത ഭേദമെന്യേ മലയാളിക്ക് പ്രവേശനം ഉണ്ടായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ഒരേയൊരു പൊന്നംബലമാണ് ശബരിമല സന്നിധാനം.

നാല്പ്പത്തൊന്നു ദിവസത്തെ മണ്ഡല മാസ കലാചരണം, ബൗദ്ധ സത്യങ്ങളുടെ പതിനെട്ടാം പടി ചവിട്ടൽ, സന്നിധാനത്തിലേക്ക് വൃതമനുഷ്ടിച്ച് എത്തുന്ന ഭക്തനെയും ദൈവത്തിന്റെ പര്യായമായി കണ്ട് "സ്വാമി" എന്ന് പരസ്പ്പരം സംബോധന ചെയ്യുന്ന "തത്വമസി" എന്ന സ്വയം ദൈവാംശമാകുന്ന പ്രബുദ്ധതയുടെ വിവേചന രാഹിത്യത്തിലേക്കുള്ള ബോധവികാസം നേടൽ എന്നിവ എല്ലാം ശാസ്താവിന്റെ ബുദ്ധ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകത കൊണ്ടു മാത്രമാണ്. "തത്വമസി" എന്നതിന് നിയ്യും ഞാനും ഏകമായ ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗമായതിനാൽ നാമെല്ലാം ദൈവം തന്നെയാണെന്ന ബോധ വികാസമാണ്. അതായത് പ്രബുദ്ധത തന്നെയാണ്. ആ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാനുള്ള ബൌദ്ധ ധര്മ്മത്തിന്റെ 18 സ്റെപ്പുകളാണ് പതിനെട്ടാം പടി എന്ന കല്പ്പനക്ക് പിന്നിലുള്ളത്.

1931 ല് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച തിരുവിതാംകൂര് സെന്സസ് റിപ്പോര്ട്ടില് പോലും ശബരിമല ശസ്തവിനെ ബുദ്ധനെന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

കേരളത്തിൽ ക്ഷേത്ര പ്രവേശനത്തിനു അസവര്ണ്ണരായ ഹിന്ദുക്കള്ക്ക് (പിന്നോക്ക-ദളിത്‌ വിഭാഗങ്ങളായ പുലയന്, അരയന്, തിയ്യ/ഈഴവ, ആശാരി,കുറവന്,..തുടങ്ങിയ ബൌദ്ധ പാരമ്പര്യമുള്ള ഇന്നത്തെ സമുദായങ്ങള്) സവര്ണ്ണ ക്ഷേത്രങ്ങളില് വിലക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോഴും ശബരിമലയില് അവരോടൊപ്പം മുസ്ലീംങ്ങൾക്കും കൃസ്ത്യാനികള്ക്കും വരെ ക്ഷേത്ര ദർശനം വിലക്കുകളില്ലാതെ സാധ്യമായിരുന്നു. ബൌദ്ധ വിദ്ധ്യാലയങ്ങലായിരുന്ന പഴയകാല കുടി പള്ളിക്കൂടങ്ങളിലും, വഞ്ചി പോലുള്ള ബൌദ്ധ യൂനിവേഴ്സിറ്റികളിലും, ബൌദ്ധ ആരാധനാലയങ്ങളിലും എല്ലാ ജാതി-മതസ്ഥര്ക്കും വിവേചനമില്ലാതെ പ്രവേശനം സാധ്യമായിരുന്നു. അതെ സമയം ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം ബുദ്ധരില് നിന്നും എട്ടാം നൂറ്റാണ്ട് മുതല്‍‍ പിടിച്ചടക്കിയ സവര്ണ്ണ ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മുന്നിലൂടെയുള്ള പൊതു റോഡിലൂടെ വഴി നടക്കാനുള്ള അവകാശം പോലും അസവർണ്ണ ഹിന്ദുക്കളായ ബൌദ്ധര്ക്ക് ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യവും സവര്ണ്ണ നായര് ഗുണ്ടകളും നിരോധിച്ചിരുന്നു എന്ന ഒരു ചരിത്രം നമുക്കു അറിയാവുന്നതാണ്.

ശബരിമല ശാസ്താ ക്ഷേത്രത്തെ ബൌദ്ധ പഗോഡ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പൂര്വ്വകാല ചിത്രങ്ങള് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ക്രൂരവും മനുഷ്യത്വ വിരുദ്ധവുമായിരുന്ന ജാത്യാചാരങ്ങള് കാരണം മറ്റെല്ലാ ബ്രാഹ്മണാധിപത്യ ക്ഷേത്രങ്ങളും ജീര്ണ്ണിച്ച് ദാരിദ്ര്യത്തില് കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലത്ത് ജാതി പിശാചിന്റെ പിടിയിലമാരാതെ കൊടും കാട്ടില് നിലനിന്ന ശബരിമല ശാസ്താ സന്നിധാനത്തിലെക്കുള്ള സ്വാമി ഭക്തരായ പിന്നോക്ക ജനതയുടെ ഒഴുക്ക് കണ്ടു ഭ്രമിച്ചു പോയ അത്യാഗ്രഹികളായ ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം സമീപകാലത്ത് തല്ലിപ്പടച്ച് ഉണ്ടാക്കിയ ബാലിശമായ പുലിപ്പാല് കഥകളും 'മണികണ്ഠ കഥകളും' സ്വന്തം രാജ്യം പോലുമില്ലാത്ത കുടിയേറ്റക്കാരായ പന്തളം രാജവംശത്തെ ശാസ്താവിന്റെ ഉടമസ്ഥ സ്ഥാനത്തിലേക്ക് ഉയര്ത്താനായുള്ള പൗരോഹിത്യ ഗൂഢാലോചനയുടെ തന്ത്രം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് കാണാം.

ശബരിമല ശാസ്താവിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റമ്പത് കൊല്ലത്തിനിടക്ക് കുറഞ്ഞത് മൂന്നോ നാലോ പ്രാവശ്യമെങ്കിലും വിഗ്രഹം തകര്ത്തോ ക്ഷേത്രം അഗ്നിക്കിരയാക്കിയോ പൌരോഹിത്യമോ വാടക ഗുണ്ടകളാലോ ചരിത്ര തെളിവുകള് നശിപ്പിച്ച് പുനപ്രതിഷ്ഠകളിലൂടെ വിഗ്രഹത്തിന്റെയും ചുവർ ശിൽപ്പങ്ങളുടെയും ബൗദ്ധ സദൃശ്യവും പാരമ്പര്യ തെളിവുകളും ഉന്മൂലനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോഴും ആ ശ്രമങ്ങള് തുടരുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ബുദ്ധന്റെ ഭദ്രാസന രൂപത്തിലുള്ള ബോധിസത്വ വിഗ്രഹമായിരുന്നു ആദ്യകാലത്തെ ശബരിമല ശാസ്താവിനുണ്ടായിരുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ മറ്റു ചില ഭദ്രാസന ശാസ്താ വിഗ്രഹങ്ങളെ ബ്രാഹ്മണ്യ പൗരോഹിത്യ ഹിംസയുടെയും ക്രൂരതയുടെയും ക്വട്ടേഷൻ ദൈവമായ നരസിംഹമൂർത്തിയായി പോലും അപനിർമ്മിച്ചതിന്റെ ധാരാളം തെളിവുകൾ ഉണ്ട്.

സവര്ണ്ണ ഹിന്ദു മതത്തിന്റെ ദൈവമാക്കുന്നതിനും ബ്രാഹ്മണ താന്ത്രികതയിലേക്ക് ശാസ്താവിനെ ഇണക്കി ചേര്ക്കുന്നതിനുമായി മോഹിനീ രൂപം പൂണ്ട മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ സൌന്ദര്യത്തില് വശീകരിക്കപ്പെട്ട മഹേശ്വരനായ ശിവഭാഗവാനുമായുണ്ടായ പുരുഷ-പുരുഷ (സ്വവർഗ്ഗ) സംഭോഗത്തിലുണ്ടായതാണ് മണികണ്ഠൻ എന്ന അശ്ലീല കഥവരെ പുരാണമായി ബ്രാഹ്മണര് കെട്ടി ചമച്ചമച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. സ്വവർഗ്ഗ ഭോഗികൾക്കു പിറന്ന ഈ ദിവ്യശിശുവിനെ പന്തളം രാജാവിനെക്കൊണ്ട് എടുത്തു വളര്ത്തിച്ച് ബ്രാഹ്മണര്ക്ക് ഈ കള്ളക്കഥയിൽ നേരിട്ട് പങ്കില്ലെന്നും അവർ ഭാവിച്ചു !!

സത്യത്തിൽ ബൌദ്ധ-ജൈന ആരാധനാലയങ്ങളിലും വിഹാരങ്ങളിലും കുമിഞ്ഞുകൂടിയ സമ്പത്തില് മാത്രം കണ്ണുനട്ട് നമ്മുടെ ആരാധനാലയങ്ങളിലെക്ക് ഇഴഞ്ഞു കയറിയ വൈദിക ബ്രാഹ്മണ്യത്തെ വര്ത്തമാന കാലത്തും നാം ചരിത്രം അറിയാതെ തലയിൽ ചുമക്കുകയാണ്.

വൈദിക ബ്രാഹ്മണര്ക്ക് വേദങ്ങള് ഉരുക്കഴിച്ച് മന്ത്രവാദം നടത്തി ധനികരെയും രാജാക്കന്മാരെയും കബളിപ്പിച്ച് ധനം സ്വന്തമാക്കുക എന്ന ജീവിതവൃത്തിയാണുണ്ടായിരുന്നത്. അവരുടെ ദൈവങ്ങള് ശിവനും, കൃഷ്ണനും, അയ്യപ്പനും, കാളിയും, ദുര്ഗ്ഗയും,.... ഒന്നുമായിരുന്നില്ല.

ഇന്ദ്രന് അഗ്നി, സൂര്യന്, വായു, വെള്ളം തുടങ്ങിയ പ്രകൃതി ശക്തികളെ ആരാധിക്കുകയും ആ പ്രകൃതി ശക്തികളെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവരെന്ന പേരില് ജനങ്ങളെ കബളിപ്പിച്ച് ഉപജീവിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന വെറും ദുർമന്ത്രവാദികളുടെ കൂട്ടമായിരുന്നു വൈദിക ബ്രാഹ്മണര്.

സ്ഥിരം അമ്പലങ്ങളും പള്ളിക്കൂടങ്ങളും കാവുകളും, വിഹാരങ്ങളും, ചയ്ത്യങ്ങളും, പഗോടകളും എല്ലാം ബൌദ്ധ-ജൈന ധര്മ്മങ്ങളുടെ സംഭാവനയാണ്.
വൈദിക ബ്രാഹ്മണ്യം മന്ത്രവാദ ഹോമങ്ങളും യാഗ യജ്ഞാങ്ങളുമാണ് ദൈവങ്ങളെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനായി നടത്തിയിരുന്നത്. അവര്ക്ക് വിഗ്രഹാരാധന സമ്പ്രദായം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. യാഗ യജ്ഞങ്ങള് നടത്തിയ ശേഷം അതിനായി കെട്ടി ഉയര്ത്തിയ പർണ്ണശാലകള് അഗ്നിക്കിരയാക്കി പുരോഹിത സാന്നിദ്ധ്യമില്ലാതെ ദൈവ സാക്ഷാത്ക്കാരം മനുഷ്യനു സാധ്യമല്ലെന്ന ന്യായത്തിലധിഷ്ഠിതവും ആരാധനയുടെ കുത്തക തങ്ങളുടേ വംശീയ അധികാരവും അധീശത്വവുമായി നിലനിര്ത്തിയിരുന്നവരാണ് വൈദിക ബ്രാഹ്മണ്യം.

യാഗ-യജ്ഞങ്ങളില് ദേവപ്രീതിക്കായി അര്പ്പിക്കപ്പെടുന്ന പശുക്കളെയും കുതിരകളെയും കൊന്നു തിന്ന് ഏമ്പക്കം വിട്ടിരുന്ന മാംസാഹാരികളായിരുന്ന ബ്രാഹ്മണ പാരമ്പര്യം അഹിംസയിലും കരുണയിലും അധിഷ്ടിതമായ ബുദ്ധധര്മ്മത്തിന്റെ പ്രചാരത്താല് ഒറ്റപ്പെട്ടതിനെ തുടര്ന്നുണ്ടായ അതിജീവന കൗശലത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് വൈദിക ബ്രാഹ്മണ്യം ബുദ്ധ ധർമ്മത്തെ നക്കിക്കൊല്ലുന്ന പൗരോഹിത്യ താന്ത്രികതയിലേക്ക് കൂറുമാറുന്നത്. ബൌദ്ധ ജൈന വിഹാരങ്ങളിലെക്കുള്ള വിദ്യർത്ഥികളായി നുഴഞ്ഞു കടക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിലൂടെയാണ് കാലഹരണപ്പെട്ടിരുന്ന വൈദിക ബ്രാഹ്മണ്യം സാമൂഹ്യ മേധാവിത്വത്തിലേക്കുള്ള വളർച്ച നേടുന്നത്.

അതായത് ബൗദ്ധ ഭിക്ഷുക്കളായി തല മുണ്ഡനം ചെയ്ത്, പൂണൂൽ ധരിക്കാതെ ബുദ്ധനെ ശരണം പ്രാപിച്ച വിദ്യാർത്ഥികളായി, ബൗദ്ധ പള്ളിക്കൂടങ്ങളിലും വിശ്വവിദ്യാലയങ്ങളിലും ചേർന്ന് ആചാര്യ - ഭട്ട സ്ഥാനമാനങ്ങൾ കൈവശമാക്കിയതിനു ശേഷമാണ് കുമരില ഭട്ടനും ശങ്കരാചാര്യരുമെല്ലാം ബൗദ്ധരെ ( ക്ഷത്രിയർ എന്ന് ബ്രാഹ്മണ്യം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതെല്ലാം ബൗദ്ധരെയാണ്. വൈശ്യരായി വർണ്ണശ്രമത്തിൽ ഉൾച്ചേർക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് ജൈനരേയുമാണ് എന്ന് നിരീക്ഷിക്കാം.) കൊന്നൊടുക്കാനും തർക്കത്തിൽ തോൽപ്പിച്ച് ചാതുർവർണ്യ മതം സ്ഥാപിക്കാനുമായി ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്നത്.

തന്ത്രപരമായ കൂടുമാറ്റത്തിലൂടെ ലഭിച്ച ഈ ബൗദ്ധ സ്വാധീനം നിമിത്തമാണ് പശുവിനെ കൊന്നു തിന്നിരുന്ന ബ്രാഹ്മണര് ജന സ്വാധീനം നേടാനായി സസ്യാഹാരികളായി തീരുന്നതുപോലും.

ചതുർ വർണ്യ ജാതീയത പ്രചരിപ്പിച്ചു ഇന്ത്യയൊട്ടുക്ക് ദിഗ്വിജയത്തിലെര്പ്പെട്ട ശങ്കരാചാര്യർ, കുമരില ഭട്ടൻ, (പരശുരാമൻ എന്ന അവതാര പുരുഷനായ മിത്ത് ഉൾപ്പെടെ ) ..... തുടങ്ങിയ ബൌദ്ധധര്മ്മ ശത്രുക്കളായ ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിത നേതൃത്വം എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കേരളത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ (കൊടും + കൊല + ഊര്)
പുലയ/ചെറുമ രാജ്യാധിപനായ ചേരമാന് പെരുമാളിന്റെ രാജഗുരുക്കന്മാരായ ബൌദ്ധ ഭട്ടന്മാരെ ( ചരിത്രത്തെ പ്രതീകാത്മകമാക്കി നിര്മ്മിച്ച പുരാണങ്ങളിലെ മവേലിയെയും ശുക്രാചാര്യരെയും ഓര്ക്കുക.) പാണ്ഡിത്യ തര്ക്കത്തില് തോല്പ്പിച്ചു നേടിയ അധികാരത്തില്,
അറിവിന്റെയും കാരുണ്യത്തിന്റെയും സ്നേഹ നിധികളായിരുന്ന ബൌദ്ധ ഗുരുക്കന്മാരെയെല്ലാം തലയരിഞ്ഞും നാവരിഞ്ഞും ഇല്ലാതാക്കി എന്നാണു ചരിത്ര സൂചനകള്. ചേരമാന് പെരുമാളിന്റെ ബന്ധുക്കളും അടിസ്ഥാന ജനവിഭാഗവുമായിരുന്ന കാര്ഷകരായ പുലയരെ സ്വന്തം ഭൂമിയില് അവകാശമില്ലാത്തവരായ അടിമകളായ കാര്ഷിക തൊഴിലാളികലായും ചവിട്ടി താഴ്ത്തി.

ധീരരും ധര്മ്മിഷ്ടരുമായ ബൌദ്ധ ഭട്ടന്മാര് കൊല്ലപ്പെട്ടാലും സത്യ-ധർമ്മത്തിനോ സ്വന്തം വാക്കിൽ നിന്നോ വ്യതിചലിക്കാത്തവരായതിനാൽ , ആയിരക്കണക്കിന് വരുന്ന ബൌദ്ധ ഗുരു പരമ്പര തന്നെ ബ്രാഹ്മണ്യ അധിനിവേശത്തില് സംഭവിച്ച തോല്വി അംഗീകരിച്ചു തലയരിയപ്പെടാനും നാവറുക്കപ്പെടാനും നിരായുധരായി നിന്നുകൊടുത്തിരിക്കണം. അതിന്റെ പരിണതഫലമാണ് കേരളത്തിന്റെ വിസ്മൃതമാക്കപ്പെട്ട ബൌദ്ധ പാരമ്പര്യവും, ആത്മീയ നേതൃത്വം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട കേരളത്തിന്റെ 80 ശതമാനത്തോളം വരുന്ന പിന്നോക്ക ദളിത അസവര്ണ്ണരും, മുസ്ലീം - കൃസ്ത്യൻ ജന സമൂഹവും. സത്യത്തില് കേരളത്തിലെ അസവര്ണര് ബുദ്ധധര്മ്മ സാന്നിദ്ധ്യത്തിന്റെ തെളിവായി വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ട ബൗദ്ധ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ധാര്മ്മിക സക്തിയാണ്. നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനങ്ങളില് അവരുടെ നേതൃത്വം മികച്ച സംഭാവന നല്കിയതിന്റെ കാരണവും ആ പ്രബ്ദ്ധത തന്നെയാണ്. നമ്മുടെ പഴം ചൊല്ലുകളില് പിന്നോക്ക സമൂഹമായ അസവർണ്ണരെ (ഈഴവരെ പോലുള്ള സവർണരല്ലാത്ത സമുദായത്തിലുള്ളവരെ ) വളരാന് അനുവദിക്കരുതെന്നും കൊല്ലണമെന്നും കഴുവേറ്റണമെന്നും കൊത്തണമെന്നുമൊക്കെയുള്ള ആചാരങ്ങള് പോലും നിലനിന്നതായി കാണാം.

കേരള ബ്രാഹ്മണരായ നമ്പൂതിരി /ഭട്ടതിരി തുടങ്ങിയ മലയാള ബ്രാഹ്മണരെ കുറിച്ചുള്ള എന്റെ നിഗമനങ്ങൾ കൂടി രേഖപ്പെടുത്തി ഈ കുറിപ്പ് അവസാനിപ്പിക്കാം.

കേരളത്തിലെ മലയാളി ബ്രാഹ്മണരായ നമ്പൂതിരിമാര്‍‍ മാത്രമല്ല, കേരളത്തിലെ എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥരും അടിസ്ഥാനപരമായി പുലയരുമായി രക്തബന്ധമുള്ള മലയാളന്മാര് തന്നെയാണ്. അല്ലാതുള്ള ജാതീയ വംശീയ ദുരഭിമാനങ്ങളെല്ലാം വ്യാജ നിര്മ്മിതികളും പൊങ്ങച്ച നാട്യങ്ങളും സ്വയംകൃത അജ്ഞതയും അല്പ്പത്തരങ്ങളുമാണെന്നെ കരുതെണ്ടാതുള്ള്.

കേരളത്തിലെ മലയാളി ബ്രാഹ്മണര് സത്യത്തില്
എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബൌദ്ധ പള്ളിക്കൂടങ്ങളിലെ വിദ്ധ്യാര് ത്ഥികളായിരുന്ന ബുദ്ധ ഭിക്ഷുക്കള്‍‍ തന്നെയാണ്. അവരില് നിന്നും സവര്ണ്ണ വൈദിക ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യ സ്ഥാനത്തേക്ക് ബലംപ്രയോഗിച്ച് ചേര്ക്കപ്പെട്ടവരുടെ പിന് തലമുറയാണ് നമ്പൂതിരിമാര് എന്ന് കരുതാനെ തരമുള്ളു.

എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സവര്ണ്ണ ബ്രാഹ്മണ പന്ധിതരുടെ മേധാവിത്വത്തെ തുടര്ന്ന് ബൌദ്ധ ഭിക്ഷുക്കല്ക്കിടയിലെ ധർമ്മ നിഷ്ഠയുള്ള ഗുരുശ്രേഷ്ഠരെല്ലാം കൊല്ലപ്പെടുകയോ ആത്മത്യാഗത്തിന് തയ്യാറാകുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അവശേഷിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളെ വൈദിക ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതരുടെ ആശ്രിതത്വം അംഗീകരിച്ച് ബുദ്ധ മാർഗ്ഗത്തില് നിന്നും പിന് 'തിരിപ്പിക്കാന് ഇടയുണ്ട്.

ബൗദ്ധ ഭട്ടന്മാർ 'തിരി'ഞ്ഞ് ഭട്ട'തിരി'മാരും, അക്കാലത്തെ ധനികരും സമ്പന്നരുമായിരുന്ന അരയന്മാരായ 'നമ്പു' ക്കൾ (തുഴ എന്നര്ഥം) 'തിരി'ഞ്ഞ് നമ്പൂതിരിമാരും ഉണ്ടായി എന്നു വേണം അനുമാനിക്കാൻ .

അതേസമയം, പുതുതായി അധികാരം സ്ഥാപിച്ച വൈദിക ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതന്മാരോട് ചേർന്നു നിൽക്കാതെ കളരി ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്ന ബൗദ്ധ തറവാട്ടു കാരണവന്മാരോട് കൂറു കാണിച്ച ബൗദ്ധ വിദ്ധ്യാർത്ഥികളെ സമൂഹത്തിന്റെ അടിതട്ടിലേക്ക് ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയതിനുള്ള ഉദാഹരണമാണ് അക്കാലത്തെ അമ്പലങ്ങളിലെ 'ഭട്ട'സ്ഥാനമുള്ള പുരോഹിതരും കാർമ്മികരുമായിരുന്ന ബൗദ്ധ വിദ്യാർത്ഥികളെ 'അംബല ഭട്ടന്മാർ ' എന്ന പേരിൽ ക്ഷൗരവൃത്തി കുലത്തൊഴിലാക്കിയവരായുള്ള ജാതി ലേബൽ നൽകിയത്.

ഇവരിൽ നിന്നുതന്നെ നമ്പൂതിരി പക്ഷത്തെ സവർണ്ണ പക്ഷത്തേക്ക് നിർബന്ധിച്ച് അടിമകളാക്കപ്പെട്ട ജാതിയെ വിളക്കിത്തല നായർ എന്ന ബ്രാഹ്മണ പക്ഷ ക്ഷൗരക്കാരനായും മുസ്ലീം വിഭാഗത്തിലെത്തിയ ബൗദ്ധ അംബല ഭട്ടൻ ഒസ്സാൻ എന്ന വിഭാഗമായും രൂപപ്പെട്ടു എന്നും കരുതണം. ഫലത്തിൽ ഇവരും മലയാളി ബ്രാഹ്മണനുള്ള അതേ സാമൂഹ്യ അന്തസ്സിന് അർഹരാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്.

പ്രത്യേക അറിയിപ്പ്:

ഈ പോസ്റ്റില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വസ്തുതകള് എന്റെ വായിച്ചരിവുകളില് നിന്നും സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളില് നിന്നും ചിന്താ ശേഷിയില് നിന്നും ഉളവായ ചരിത്ര ബോധം മാത്രമാണ്. ഇവ ശരിയായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല.

വായനക്കാര് സ്വന്തം ചിന്താ ശേഷി ഉപയോഗിച്ചു
സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്വത്തില് വായിക്കേണ്ടതാണ്. എന്റെ ചരിത്ര ധാരണകളെ തിരുത്താന് സഹായിക്കുന്ന അറിവുകളും തെളിവുകളും ഈ വിഷയത്തില് വായനക്കാരില് നിന്നും ലഭിക്കുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കട്ടെ.

ഒരു വിധത്തിലുള്ള തര്ക്കങ്ങളിലും താല്പ്പര്യമില്ലാത്തതിനാല് സംഘി കമന്റുകള്ക്ക് മറുപടി പ്രതീക്ഷിക്കരുത്. അറിവ് ആരെയും കീഴടക്കാനോ ജയിക്കാനോ ഉള്ളതല്ല. നല്ലൊരു സമൂഹ നിര്മ്മിതിക്കായി മാനവികമായി പങ്കു വെക്കാനുള്ളതാണ്.

"ശബരിമല അയ്യപ്പന്"

ഇതോടൊപ്പം ചേര്ത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രം 25 വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ്‌ (1993) ഞാന് വരച്ച "ശബരിമല അയ്യപ്പന്"എന്ന ഓയില് പെയിന്റിങ്ങാണ്. ( 2016ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എന്റെ ചിത്രങ്ങളുടെ സമാഹാരമായ 'അമണ' എന്ന പുസ്തകത്തിലെ 35 സാമൂഹ്യ ചരിത്ര ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ശബരിമല അയ്യപ്പൻ.)
"Sabarimala Ayyappan" oil painting (1993)

- Chithrakaran T Murali T
10-10-2018

Tuesday, October 9, 2018

സംബന്ധവും സ്മാര്‍ത്തവിചാരവും



കാലഹരണപ്പെട്ട പൌരോഹിത്യ ആചാരങ്ങളുടെ സാംസ്ക്കാര ശൂന്യമായ സ്ത്രീ വിവേചനത്തെ നിരാകരിച്ച് ശബരിമലയില് സ്ത്രീകള്ക്ക് ആരാധനാ സ്വാതന്ത്ര്യവും, തുല്യമായ അന്തസ്സും നല്കിയ സുപ്രീം കോടതി വിധിയുടെ ആധുനിക നീതി ബോധം സാധാരണക്കാര്ക്ക് മനസ്സിലാകണമെങ്കില് ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം നമ്മുടെ സമൂഹത്തെ കഴിഞ്ഞ ആയിരം വര്ഷക്കാലത്തില് എത്ര നീചമായാണ് ജാതീയമായും ലിംഗ വിവേചനത്തിലൂടെയും നമ്മെ ചൂഷണം ചെയ്തതെന്നും, സ്വന്തം സ്ത്രീകളെപ്പോലും ചവിട്ടി മെതിച്ചതെന്നും ചരിത്രത്തില് നിന്നും നാം അറിയേണ്ടതുണ്ട്.
ഈ ചിത്രങ്ങള് വരക്കാനുണ്ടായ കാരണങ്ങളായ സാമൂഹ്യ ചരിത്രപരമായ എന്റെ അറിവുകള് വായനക്കാര്ക്കായി താഴെ പങ്കുവെക്കുന്നു :
................................................
സംബന്ധവും
സ്മാര്ത്തവിചാരവും
...............................................
കേരളത്തിലെ നംബൂതിരി സമൂഹത്തിനിടയില് ഒരു സഹസ്രാബ്ദമെങ്കിലും നിലനിന്നിരുന്ന രണ്ട് സദാചാര വൈരുദ്ധ്യങ്ങളാണ് സംബന്ധവും സ്മാര്ത്തവിചാരവും.

സംബന്ധത്തിലൂടെ ശൂദ്ര ദാസ്യ (നായര്) ജാതിയിലെ സ്ത്രീകളെ ഒന്നടങ്കം വേശ്യാവൃത്തി ദൈവീകമായ അനുഷ്ടാനമാണെന്ന ബ്രാഹ്മണ ഭക്തി വിശ്വാസത്തിലേക്കുയര്ത്തി ലൈംഗീകമായി ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് നംബൂതിരിമാരുടെ ഒരു ദൈവീക വിനോദ ആചാരവും അവകാശവും ആയിരുന്നെങ്കില്, സ്മാര്ത്തവിചാരം നേര് വിപരീത ദിശയിലുള്ളതും നംബൂതിരി സ്ത്രീകളുടെ ചാരിത്ര്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള അതി ക്രൂരമായ സദാചാര ശിക്ഷണ രീതിയുമായിരുന്നു.

ഒരേ സമയം വ്യഭിചാരത്തെ ഒരു ഉത്സവമായി ശൂദ്ര (നായര്) സമുദായത്തില് ആഘോഷിക്കുകയും,സ്വന്തം വീട്ടില് ചാരിത്ര്യത്തിന്റെ അണുവിട വിടാതുള്ള ശീലാവതിമാരായ അന്തര്ജ്ജനങ്ങളെ കര്ശന സാമൂദായിക ആചാര-അനുഷ്ടാന നിയമങ്ങളിലൂടെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അതി നീചമായ ഇരട്ടത്താപ്പ് സാംസ്ക്കാരികതയായിരുന്നു നമ്മുടെ നംബൂതിരിമാരുടെത്.
................................
സംബന്ധം
.................................
നംബൂതിരിമാരുടെ സ്വത്ത് അന്യാധീനപ്പെടാതിരിക്കാനും, പൌരോഹിത്യ വംശീയ ദുരഭിമാനത്തിന്റെ വര്ഗ്ഗശുദ്ധിക്ക് ഊനം തട്ടാതെ നിലനിര്ത്തുന്നതിനും, വംശീയ സ്ഥാപിത താല്പ്പര്യങ്ങളായ ജാതീയതയുടെ ആചരണവും മേധാവിത്ത്വവും കര്ക്കശമായി പാലിക്കുന്നതിനുമായി നമ്പൂതിരി കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത പുത്രനു മാത്രമേ സ്വസമുദായത്തില് നിന്നും വിവാഹം അനുവദിച്ചിരുന്നുള്ളു.

ഈ മൂത്ത പുത്രനെ "അച്ഛന് നംബൂതിരി" എന്നും, സ്വന്തം സമുദായത്തില് നിന്നും വിവാഹം നടത്താന് അവകാശമില്ലാത്ത ഇളയ സഹോദരങ്ങളെ "അഫ്ഫന് നംബൂതിരി"മാര് എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. അഫ്ഫന് നംബൂതിരിമാരെ അപ്രതിരോധ്യമായ ലൈംഗീക ഇച്ഛാശക്തിയായി ഉപയോഗിച്ച് തങ്ങളുടെ അടിമകളും ആജ്ഞാനുവര്ത്തികളും ആയിരുന്ന ശൂദ്രരെ (നായന്മാരെ) വരുതിയില് നിര്ത്തുക എന്നതായിരുന്നു ബ്രാഹ്മണരുടെ പൌരോഹിത്യ വംശീയ മേധാവിത്വ തന്ത്രം.

അഫ്ഫന് നംബൂതിരിമാര്ക്ക് കീഴ് ജാതിക്കാരുമായി സംബന്ധമാകാം എന്ന ഉദാര ലൈംഗീക അരാജകത്വ ലൈസന്സ് അതിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. സംബന്ധത്തിന് വിവാഹത്തിന്റെ പവിത്രതയില്ല. ഒരു അഫ്ഫന് നംബൂതിരിക്ക് എത്ര സംബന്ധവുമാകാം. എണ്ണം നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ലെന്നര്ത്ഥം ! ഇതിന്റെ ഫലമായി കേരളത്തിലെ അഫഫന് നംബൂതിരിമാര് ക്ഷേത്രങ്ങളോടു അനുബന്ധിച്ചു താമസിച്ചിരുന്ന അംബലവാസികളുടെ ഗൃഹങ്ങളിലും, രാജകൊട്ടാരങ്ങളിലും, കോവിലകങ്ങളിലും,സാധാരണ നായര് കുടുംബങ്ങളില്ും സംബന്ധക്കാരായി കൂറ്റംകുത്തിയ വിത്തുകാളകളെപ്പോലെ യഥേഷ്ടം കയറിയിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒരു ഉത്തരവാദിത്വവുമില്ലാതെ, ലൈംഗീകതക്കു മാത്രമായി മുവ്വന്തി നേരത്ത് സംബന്ധവീടുകളിലെത്തുകയും,രാവിലെത്തന്നെ കുളി ജപങ്ങള്ക്കായി ഇല്ലത്തേക്കു മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന നംബൂതിരിമാര്ക്ക് ലൈംഗീക സേവനത്തിന് പ്രതിഫലം നല്കുകയോ,സംബന്ധക്കാരിക്കോ,അതില് നിന്നും ജനിക്കുന്ന മക്കള്ക്കോ ചിലവിനു കൊടുക്കുകയോ വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. തറവാട്ടു മുറ്റത്ത് നംബൂതിരിയുടെ പാദസ്പര്ശമേല്ക്കുന്നതു തന്നെ മഹാഭാഗ്യമായാണ് തങ്ങളുടെ ദാസ്യരായ നായര് സമുദായത്തെ ബ്രാഹ്മണ്യം അക്കാലത്ത് പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ഇതിനായി വേശ്യാ വൃത്തിയെ മഹത്വവല്ക്കരിക്കുന്ന നൂറുകണക്കിന് ഗ്രന്ഥങ്ങള് നൂറ്റാണ്ട് മുതല് ബ്രാഹ്മണര് അതീവ കാവ്യഭംഗിയോടെ രചിച്ച്ചുകൂട്ടിയിട്ടുമുണ്ട്.
..............................................
സ്മാര്ത്തവിചാരം
................................................
ശൂദ്ര (നായര്) സമൂഹത്തെ സാമൂഹ്യ മേധാവിത്വത്തിലൂടെയും സാംസ്കാരികമായും ഭക്തിയിലൂടെയും വിധേയ വേശ്യാവൃത്തിയിലേക്കു പാകപ്പെടുത്തിയ നംബൂതിരിമാര് ഈ അപചയം തങ്ങളുടെ സ്വ-ജാതി താല്പ്പര്യങ്ങളിലേക്ക് പകരാതിരിക്കാനായി സ്വന്തം സ്ത്രീജനങ്ങളായ അന്തര്ജ്ജനങ്ങള്ക്കെതിരെ നടത്തിയ ക്രൂര സദാചാര ജാഗ്രതയായിരുന്നു സ്മാര്ത്തവിചാരം.

തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ ആദ്യ പുത്രനൊഴിച്ച് മറ്റുള്ള പുരുഷ നംബൂതിരിമാരെല്ലാം നായര് സംബന്ധം മാത്രം അനുവദിക്കപ്പെട്ട് സ്വ സമുദായത്തില് നിന്നും പുറത്തുപോയതിനാല് നംബൂതിരി ജാതിയില് പെട്ട സ്ത്രീജനങ്ങള്ക്ക് വിവാഹിതരാകാനുള്ള സാധ്യത എണ്ണത്തില് കുറഞ്ഞ "അച്ഛന് നമ്പൂതിരിമാരുടെ" ഭാഗ്യ കടാക്ഷം മാത്രമായി ചുരുങ്ങി.

നംബൂതിരിമാര്ക്കിടയിലെ അവിവാഹിത സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം കുറക്കാനായി മൂത്ത "അച്ഛന് നംബൂതിരി"മാര് മൂന്ന് വിവാഹം വരെ സ്വജാതിയില് നിന്നും കഴിക്കുന്നത് പതിവാക്കിയെങ്കിലും നംബൂതിരിമാരുടെ അടുക്കളകള് കന്യകമാരാല് നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

അതായത് അക്കാലത്ത് നംബൂതിരി സ്ത്രീകളില് 60 ശതമാനവും അവിവാഹിതരോ, വിധവകളോ ആയിരുന്നു. മാത്രമല്ല,അച്ഛന് നംബൂതിരിമാരുടെ ഭാര്യമാര് തമ്മിലുള്ള പോരും കലശലാകുമല്ലോ. ഈ പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം നിയന്ത്രിച്ചു നിര്ത്താന് അന്തര്ജ്ജനങ്ങളെ പടിയടച്ചു പിണ്ണ്ടം വെച്ചു തെരുവിലേക്ക് വലിച്ചെറിയുന്ന സ്മാര്ത്തവിചാരം നല്ലൊരു ഉപായവും ഒറ്റമൂലിയുമായിരുന്നു.

ചാരിത്ര്യത്തില് സംശയം ആരോപിക്കപ്പെട്ട നംബൂതിരിസ്ത്രീയെ കുറ്റവിചാരണ നടത്തി ശിക്ഷിക്കുന്ന സംബ്രദായമാണ് സ്മാര്ത്തവിചാരം.

നടപ്പുദോഷം, അടുക്കളദോഷം, സംസര്ഗ്ഗം, ദോഷശങ്ക എന്നിങ്ങനെയാണ് സ്മാര്ത്തവിചാരത്തിനുള്ള കുറ്റങ്ങള് വ്യവഹരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.

സ്മാര്ത്തവിചാരത്തിന് ആറു ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്.
1) ദാസീ വിചാരം,
2) അഞ്ചാം പുരയിലാക്കല്,
3) സ്മാര്ത്തവിചാരം,
4) സ്വരൂപം ചൊല്ലല്,
5) ഉദകവിഛേദം,
6) ശുദ്ധഭോജനം
എന്നിങ്ങനെയാണ് ചടങ്ങുകള് ആചാരപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.

ഒരു അന്തര്ജ്ജനത്തെക്കുറിച്ച് വല്ല സംശയമോ അപവാദമോ ഉണ്ടായാല് അവരുടെ ദാസിയായ നായര് സ്ത്രീയെയാണ് ആദ്യം വിസ്തരിക്കുക.ഇതിനെയാണ് ദാസി വിചാരം എന്നു പറയുന്നത്. ദാസി വിചാരത്തിലൂടെ കുറ്റം ബോധ്യപ്പെട്ടാല് പിന്നീട് അന്തര്ജ്ജനത്തെ “സാധനം” എന്നാണു വിളിക്കുക.സാധനത്തെ അഞ്ചാം പുരയിലേക്ക് മാറ്റി താമസിപ്പിക്കുകയാണ് അടുത്ത കര്മ്മം.

സ്മാര്ത്തവിചാരം തീരുന്നതുവരെ കൊല്ലങ്ങളോളം സാധനം ഒരു ഇരുട്ടുമുറിയില് കഴിയേണ്ടി വന്നേക്കാം. ഷൊര്ണ്ണൂരിനടുത്ത് കവളപ്പാറയില് കാല് നൂറ്റാണ്ടിലേറെ നീണ്ടുനിന്ന സ്മാര്ത്തവിചാരത്തിനുശേഷം കുറ്റക്കാരിയല്ലെന്നു കണ്ടെത്തിയ ചരിത്രവുമുണ്ട്. അത്രയും കാലം അഞ്ചാം പുരയിലെ ഇരുട്ടുമുറിയില് സാധനമായി നരകിച്ചതു മിച്ചം !

അഞ്ചാം പുരയിലെ ഏകാന്തവാസക്കാലത്താണ് നംബൂതിരി സ്ത്രീയെ കുറ്റവിചാരണ നടത്താനായി നാടുവാഴിയുടേയോ രാജാവിന്റേയോ അനുമതി തേടുക.അതനുസരിച്ച് ബ്രാഹ്മണരില് തന്നെയുള്ള വൈദികനായ സ്മാര്ത്തന്, രണ്ടു മീമാംസകര്,ഒരു രാജ പ്രതിനിധി എന്നിവരെ രാജാവ് നിയമിക്കുന്നു. സ്മാര്ത്തന്,അല്ലെങ്കില് പട്ടച്ചോമര് പ്രത്യേക ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തില് പെട്ടവരാണ്.സ്മാര്ത്തവിചാരണ നടത്താനും "സാധനം" കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില് ശിക്ഷ നടപ്പാക്കാനും ഇവര്ക്കാണ് അധികാരം.

ദാസിയായ നായര് സ്ത്രീ മുഖേനയാണ് വിചാരണ ആരംഭിക്കുക.വിചാരണ സമയത്ത് "സാധനം" കുറ്റം സമ്മതിച്ചാല് സ്മാര്ത്തന് "സാധന"വുമായി നേരിട്ട് സംസാരിക്കാം.ഈ അവസരത്തില് സാധനവുമായി ലൈംഗീകബന്ധത്തിലേര്പ്പെട്ട പുരുഷന്മാരുടെ പേരുകള് സ്മാര്ത്തന് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കും.ഈ വിവരം സ്മാര്ത്തന് വിശദീകരിക്കുന്നതിനെയാണ് സ്വരൂപം ചൊല്ലല് എന്നു പറയുന്നത്.
സ്മാര്ത്തനുവേണ്ടി ഈ നാറ്റക്കഥ വിളിച്ചു പറയുന്നത് 'കുട്ടി' എന്നു സ്ഥാന പേരുള്ള കുട്ടിപ്പട്ടരായിരിക്കും.

കുറ്റം തെളിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാല് "സാധന"ത്തേയും അവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുരുഷന്മാരേയും ഭ്രഷ്ട് കല്പ്പിച്ച് പുറത്താക്കി, മരിച്ചുപോയതായി കണക്കാക്കി മരണാനന്തര ചടങ്ങായ ഉദകക്രിയ ചെയ്യും. അന്തര്ജ്ജനത്തിന്റെ കോലം ദര്ഭകൊണ്ടുണ്ടാക്കി,ദഹിപ്പിച്ചതിനു ശേഷമാണ് ഉദകക്രിയ. അതിനുശേഷം നടത്തുന്ന ശുദ്ധഭോജനത്തില് പങ്കെടുത്ത് സവര്ണ്ണ ജനക്കൂട്ടം പിരിഞ്ഞുപോകും.

1850 മുതല് 1927 വരെയുള്ള കാലയളവില് സാമൂതിരിയുടെ അധിനതയിലുള്ള ചെറിയൊരു പ്രദേശത്തുതന്നെ 60-ഓളം സ്മാര്ത്തവിചാരങ്ങള് നടന്നിരുന്നു എന്നത് ആ കൊടും ക്രൂരതയുടെ സാമൂഹ്യ സ്വീകാര്യത എത്രയായിരുന്നു എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

നായര് സമുദായത്തെ ഒന്നാകെ വ്യഭിചരിക്കുന്നതിനായും അതിലൂടെ സാമൂഹ്യ മേധാവിത്വം നേടുന്നതിനുമായി നംബൂതിരി സമൂഹം നല്കിയ വിലയായിരുന്നു അന്തര്ജ്ജനങ്ങളുടെ അടിമത്വവും, സ്മാര്ത്തവിചാരമെന്ന ക്രൂരമായ ചാരിത്ര്യശിക്ഷ രീതിയും എന്ന് പറയാം.
.......................................................
താത്രിക്കുട്ടിയുടെ സ്മാര്ത്തവിചാരം
........................................................
1905 ല് കൊച്ചി രാജാവിന്റെ പരിധിയില് നടത്തപ്പെട്ട താത്രിക്കുട്ടി എന്ന ധീരയും ബുദ്ധിമതിയുമായ അന്തര്ജ്ജനത്തിനു നേരെയുള്ള നാല്പ്പതു ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന സ്മാര്ത്ത വിചാരത്തിലൂടെയാണ് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തില് ആയിരത്തിലേറെ വര്ഷം നിലനിന്ന ഈ ദുരാചാരം കടപുഴകി വീഴുകയും നമ്പൂതിരി സമൂഹം നവോത്ഥാനത്തിനു വിധേയമാകാന് പാകപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത്.


തന്നെ ഋതുമതി ആകുന്നതിനു മുന്പുള്ള ബാല്യകാലം മുതല് ലൈംഗീക ചൂഷണത്തിന് വിധേയമാക്കിയ നമ്പ്യത്താന്‍‍ നമ്പൂതിരി, പാട്ട് പഠിപ്പിക്കാന് വന്ന വാദ്ധ്യാര്, സ്വന്തം അച്ഛന്, സ്വന്തം സഹോദരന് എന്നിവരുള്പ്പടെ 64 പുരുഷന്മാരേ ശിക്ഷയായ ഭ്രഷ്ടില് നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനാകാത്ത വിധം തെളിവുകള് സഹിതം വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണ്യ ദുരാചാരങ്ങളുടെ ചളിക്കുണ്ടില് നിന്നും സ്വന്തം കുടുംബത്തില് നിന്നും മന്ദസ്മിതത്തോടെ പുറത്തുപോയ താത്രിക്കുട്ടിക്കു ശേഷമാണ് നമ്പുതിരി സമുദായത്തിന് മനുഷ്യരാകനുള്ള ഉള്വിളി ഉണ്ടാകുന്നത് എന്ന് പറയാം.

ബ്രാഹ്മണ്യം കേരള ജനതയില് അടിച്ചേല്പ്പിച്ച അടിമത്വത്തിന്റെ ജാതി നുകങ്ങളില് നിന്നും നാരായണ ഗുരുവും, അയ്യങ്കാളിയും, വിടി. ഭട്ടതിരിപ്പാടും അടക്കമുള്ള നവോത്ഥാന നായകരായ മഹാത്മാക്കള് കേരളത്തെ
ആധുനിക മാനവികതയിലെക്ക് കൈ പിടിച്ചുയര്ത്തുന്നതും ഇക്കാലത്ത് തന്നെയാണ്. അവരും ആചാര ലംഘനങ്ങളിലൂടെ തന്നെയാണ് നമ്മെ ജനാധിപത്യത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.
-Murali T
"അഞ്ചാം പുരയിലെ അന്തര്ജ്ജനം" (2013)
"താത്രിക്കുട്ടിയുടെ സ്മാര്ത്തവിചാരം 1905" (July 2015)
My two paintings on Smarthavicharam named
1) Anjaam purayile antharjjanam (2013),
2) Thathrikkutty's smarthavicharam (2015)
........................................................