നമ്മേ ഒന്നും ഉണര്ത്തുന്നില്ല. ക്രിക്കറ്റും സിനിമയും കാണുന്ന ത്രില്ലോടുകൂടി രാജ്യദ്രോഹ പ്രവര്ത്തനങ്ങളും വന് ദുരന്തങ്ങളും കണ്ടാസ്വദിക്കാന് നമ്മള് ശീലിച്ചിരിക്കുന്നു. ആര്ക്കും രാഷ്ട്രീയ ബോധമോ ,രാജ്യസ്നേഹമോ തങ്ങളുടെ കളിക്കളത്തിന്റെ ഗ്യാലറിക്കപ്പുറം പ്രകടിപ്പിക്കാവുന്ന അവകാശമായി,...കര്ത്തവ്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. അടിമകളുടെ മന്ദത ! വളര്ത്തുമൃഗങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം. ദുരന്തങ്ങള് ആവര്ത്തിക്കപ്പെടുംബോള് പോലും ഒന്നു അലമുറയിട്ടു കരയാന്പോലും അനുവദിക്കാത്ത ദുരഭിമാനത്തിന്റെ നാട്യത്തിനകത്തുനിന്ന് ഒരു ബ്ലോഗ് കുറിപ്പെഴുതി കൈകഴുകുന്ന ഈ ചിത്രകാരനോടുപോലും ചിത്രകാരനു വെറുപ്പുതോന്നുന്നു. സഹതാപം തോന്നുന്നു.പ്രിയങ്കയുടെ കുട്ടിക്കു പാലുകൊടുക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരന്, അപ്പി കോരുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരന്, രാഹുലിനും കൂട്ടുകാര്ക്കും കാലു തടവിക്കൊടുക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരന്, അമ്മ മഹാ രാജ്ഞിക്ക് കാല് വിരല് ഞെട്ടയിട്ടുകൊടുക്കുന്നവര്, അടിവസ്ത്രം അലക്കിക്കൊടുക്കുന്നവര്.... നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയക്കാര് തിരക്കിലാണ്.
സമാധാനപരമായി രാജ്യദ്രോഹ പ്രവര്ത്തനങ്ങള് നടത്താന് ഇസ്ലാമിക സംഘടനകള്ക്കും അവകാശമുണ്ടെന്ന് പ്രജ്ഞാസിങ്ങിനേയും സംഘ പരിവാര് തീവ്രവാദികളേയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി സമത്വ സിദ്ധാന്തം ശക്തിയുക്തം സമര്ത്ഥിക്കുന്ന കൂലി ബുദ്ധിജീവികള്. , ഇടതു പക്ഷക്കാര്... എല്ലാവരും ഇപ്പോള് തിരക്കിലാണ്.
മാസത്തില് നാലു ദുരന്തങ്ങളുണ്ടായാലേ ചാനല് ചര്ച്ചയില് നിറഞ്ഞു നിന്ന് നാട്ടിലെ ഉണ്ണാമന്മാരെ തന്റെ സ്ഥാനം ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കാനാകു !
ഇന്നത്തെ മാത്രുഭൂമിയില്(27-11-08) രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം പ്രതിക്കൂട്ടില് എന്ന വാര്ത്ത എഴുതിയ എന്.അശോകന് രാജ്യം നേരിടുന്ന അനാഥത്വത്തെക്കുറിച്ചും, രാഷ്ട്രീയ ഷണ്ഡത്വത്തെക്കുറിച്ചും എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
നമുക്ക് ക്രിക്കെറ്റും,സിനിമയും പോലെ... ഹര്ത്താലും, ഭീകര സ്ഫോടനങ്ങളും ആഘോഷിക്കാം. ശീലിച്ചാല് ... എല്ലാം നല്ലതിനെന്ന് പറയാനാകും. ശീലക്കേടുകളാണു പ്രശ്നം.
