പര്‍ദ്ദയും സാരിയും, സ്ത്രീകളുടെ ഒളിവു ജീവിതവും !!

സ്ത്രീ സുരക്ഷക്കാണെന്ന വ്യാജേന പുരുഷന്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്ന വസ്ത്രം മാത്രമല്ല, സ്ത്രീക്ക് ചുറ്റും പുരുഷന്‍ വരയ്ക്കുന്ന ഒരു വൃത്തം കൊണ്ടുപോലും സ്ത്രീയെ ചലന സ്വാതന്ത്ര്യം നിയന്ത്രിച്ച്  തളച്ചിടാമെന്നപാരമ്പര്യ യുക്തിയുടെ സ്ത്രീ വിരുദ്ധത ഇന്നും മഹത്വല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.  2013 ല്‍ ചിത്രകാരന്‍ പര്‍ദ്ദയെക്കുറിച്ചു  വരച്ച ലക്ഷ്മണരേഖ എന്ന ചിത്രമാണ് ഇത്.

 
കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച് പര്‍ദയും സാരിയും സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം തിരഞ്ഞെടുത്ത വസ്ത്രങ്ങളാണെന്ന് പറയാനാകില്ല. ഏതാണ്ട് വിവസ്ത്രകളായിരുന്ന നമ്മുടെ ഹൈന്ദവ ദേവതമാരെ സാരിയും ബ്ലൌസും ധരിപ്പിച്ച് 'നാണോം മാനവും' ഉള്ളവരാക്കിയത് നൂറു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് ജീവിച്ചിരുന്ന ചിത്രകാരനായിരുന്ന രാജാ രവി വര്‍മ്മയായിരുന്നല്ലോ. രവിവര്‍മ്മയുടെ ചിത്രങ്ങളുടെ പ്രചാരത്തിലൂടെയാണ് ഉത്തരേന്ത്യന്‍ വസ്ത്രമായിരുന്ന സാരി ഇന്ത്യന്‍ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ 'കുലീന' വസ്ത്രമായി മാറുന്നത്. എങ്കിലും, സാരി ഏതെങ്കിലും ഒരു മതത്തിന്റെ യൂണിഫോമായി മാറിയിട്ടില്ല. ചൂരീദാര്‍ എന്നാ സൌകര്യപ്രദമായ വസ്ത്രം കടന്നു വന്നപ്പോള്‍ സ്ത്രീകള്‍ സാരിയെ മാറ്റിവച്ച് ചൂരീദാറിനെ സ്നേഹിക്കാന്‍ മടി കാണിച്ചില്ല. സാരിക്ക് സ്ത്രീകളെ 'തടവിലിടുന്ന' ഘടനാപരമായ ഒരു പോരായ്മ ഉണ്ടെങ്കിലും സാരി അവളുടെ മനസ്സിനെ തടവിലാക്കുന്നില്ല.

എന്നാല്‍, ഏതാണ്ട് 30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് കേരളത്തിലെ മുക്കിലും മൂലയിലും പൊടുന്നന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട 'പര്‍ദ്ദ പാലസ്', പര്‍ദ്ദ മഹല്‍', 'പര്‍ദ്ദ ഹൌസ്' , ... തുടങ്ങിയ പൊതു പേരുകളിലുള്ള പര്‍ദ്ദ എക്സ്ക്ലൂസീവ് ഷോപ്പുകളിലൂടെയാണ് പര്‍ദ്ദയുടെ വരവ്. നമ്മുടെ വസ്ത്രധാരണ സംകല്‍പ്പങ്ങളിലെക്ക് മത രാഷ്ട്രീയത്തെ സന്നിവേശിപ്പിച്ച് കൊണ്ടുള്ള ഒരു സാംസ്ക്കാരിക അധിനിവേശമായാണ് പര്‍ദ്ദവല്‍ക്കരണം കേരളത്തില്‍ വേരൂന്നിയത്.

മുഖം മൂടുന്ന പര്‍ദ്ദ (ഹിജാബ്) സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഒരു ഒളിയിടം നല്‍കുന്നു എന്നത് തര്‍ക്കമറ്റ വസ്തുതയാണ്. സ്ത്രീകള്‍ സമൂഹത്തില്‍ അങ്ങനെ ഒളി ജീവിതം നയിക്കാന്‍ മാത്രം മോശക്കാരോ, കുറ്റവാളികളോ ആണോ ? വെയിലേല്‍ക്കില്ല, തണുക്കില്ല, സ്ത്രീ ധ്വംസകര്‍ക്കിടയില്‍ സ്വതന്ത്രരായി സഞ്ചരിക്കാനാകുന്നു, അഥവാ അപമാനിക്കപ്പെട്ടാല്‍ പോലും ആരാണ് അപമാനിക്കപ്പെട്ടതെന്ന്‍ പൊതുജനങ്ങളില്‍ നിന്നും മറച്ച്ചുപിടിക്കാനാകുന്നു എന്നതൊക്കെ പര്‍ദ്ദ അനുകൂലികളുടെ ന്യായീകരണങ്ങളാണ്. ഈ ബാലിശ യുക്തികളെല്ലാം പര്‍ദ്ദയെ ന്യായീകരിക്കാനും ഒളിച്ചു കടത്താനുമുള്ള വാദങ്ങളായി നമ്മുടെ സ്ത്രീകള്‍ തന്നെ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അവര്‍ അനുഭവിക്കുന്ന അടിമത്വത്തിന്റെ ദയനീയ പ്രകാശനമായി കാണേണ്ടതുണ്ട്.

സ്ത്രീകള്‍ വിവസ്ത്രകളായി പൊതു ഇടങ്ങളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടാല്‍ പോലും അപമാനിക്കപ്പെടുകയോ, വിവേചനങ്ങള്‍ക്ക് പാത്രീഭാവിക്കുകയോ, ആക്രമിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്ത വ്യക്തി ബഹുമാനത്തിന്റെയും, സ്വകാര്യത ബോധത്തിന്റെയും ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹം വാര്‍ത്തെടുക്കേണ്ടതിനു പകരം , സ്ത്രീകളെ പുരുഷ  ഉടമസ്ഥതക്കു കീഴിലെ വിലപിടിച്ച ഉപഭോഗ വസ്തുക്കളായും, വെളിച്ചം കാണിക്കാനാകാത്ത ചരക്കുകളായും, രണ്ടാം തരാം പൌരത്വമുള്ളവരായും കണക്കാക്കി,  ചാക്കുപോലുള്ള പര്‍ദ്ദയിലും ഹിജാബിലും കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞു നടക്കുന്നത് ലജ്ജാകരമായി തോന്നേണ്ടതാണ്.

അന്യ പുരുഷന്‍റെ കണ്ണേറു കൊള്ളാതിരിക്കാനും, അപമാനവും അതിക്രമവും എല്ക്കാതിരിക്കാനും, സാമൂഹ്യ പൊതു ഇടങ്ങളില്‍ മറക്കുടയും പര്‍ദ്ദയും ഉപയോഗിച്ചു സ്ത്രീ അദൃശ്യരായി നിലകൊള്ളണമെന്ന ന്യായം ആചാരവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട പുരുഷ നീതി ശാസനങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്. സ്ത്രീ വ്യക്തിജീവിതത്തിലെ ഒരു അതിജീവന സൌകര്യമാണെങ്കിലും അത് പാരതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഒളിജീവിതത്തിലെക്കുള്ള വഴിയാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയെണ്ടതുണ്ട്.

മാത്രമല്ല, ഒരു സമൂഹത്തിന്‍റെയും നാടിന്‍റെയും സംസ്ക്കാര ശൂന്യതയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതാണ് സ്ത്രീ സുരക്ഷക്കായി എന്നാ പേരില്‍ ധരിക്കപ്പെടുന്ന പര്‍ദ്ദ. പര്‍ദ്ദക്കകത്ത് നിന്നില്ലെങ്കില്‍ ഒരു സ്ത്രീക്ക് സുരക്ഷ ലഭിക്കില്ലെന്നും, പുരുഷനു ഏതു വസ്ത്രം ധരിച്ചാലും സുരക്ഷ ലഭിക്കുമെന്നതും സമൂഹത്തില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന സ്ത്രീ വിവേചനത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കാണിക്കുന്നത്. സ്ത്രീ സമൂഹത്തോടുള്ള ഹിംസാത്മകമായ പുരുഷ പൊതുബോധത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നത് സമൂഹത്തിലെ  അസമത്വങ്ങളെയും അനീതിയും  ന്യായികരിക്കുന്നു.  

സ്തീ പീഡനങ്ങളെയും, ഒളിച്ചു നോട്ടങ്ങളെയും അതിജീവിക്കാനായി സ്തീ സമൂഹം വസ്ത്രം കൊണ്ട് തീര്‍ത്ത തടവറയില്‍ കഴിയണമെന്ന് ഇച്ചിക്കുന്ന ഭീരുത്വത്തിന്‍റെ പൊതുബോധത്തെ അധിജീവിക്കാനുള്ള സാംസ്ക്കാരിക വിപ്ലവമാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്. സ്ത്രീ സമൂഹത്തിനു നഷ്ടപ്പെട്ട പൊതു ഇടങ്ങളും വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യവും, തുല്യതാ ബോധവും തിരിച്ചു പിടിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

പകരം, പുരുഷ കേന്ദ്രീകൃതമായ സാമൂഹ്യ ഭരണ സംവിധാനത്തില്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് പുല്ലും വൈക്കോലും ആവോളം കിട്ടുന്നുണ്ടെന്നും, സ്ത്രീ സമൂഹം അതില്‍ സംതൃപ്തരാണെന്നും പൊതു വേദികളില്‍ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന സ്ത്രീ 'പ്രതിനിധി'കളെ നമുക്ക് കാണേണ്ടി വരുന്നു. പുരുഷ-പൌരോഹിത്യ മേധാവിത്വ കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ചൊല്ലിപ്പടിച്ച് വേദികളിലേക്ക് പാടാനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന അത്തരം  'സ്ത്രീ പ്രതിനിധി'കളെ പുരുഷമേധാവിത്വത്തിന്റെ കുഴലൂത്തുകാരായ അടിമകളായോ ഇരകളായോ തിരിച്ചറിയുകയാണ് വേണ്ടത്.

പര്‍ദ്ദയോ സാരിയോ മറ്റേതു വസ്ത്രങ്ങളോ ധരിക്കുന്നത് വ്യക്തികളുടെ സ്വകാര്യ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങള്‍ക്ക് അനുസരിച്ചായതിനാല്‍ ആര്‍ക്കും തന്നെ അതിനെ മുഖദാവില്‍ വിമര്‍ശിക്കാനോ പരിഹസിക്കാനോ അവകാശമില്ല. എന്നാല്‍ സാംസ്ക്കാരിക തലത്തില്‍ വിഭാഗീയതയുടെയും, വര്‍ഗ്ഗീയതയുടെയും, വംശീയതയുടെയും വേര്‍ത്തിരിവിന്‍റെ  അടയാളമായും യൂണിഫോമായും പര്‍ദ്ദയെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതും വിമര്‍ശന വിധേയമാക്കെണ്ടതും സാമൂഹ്യ നവീകരണത്തിന്‍റെ ആവശ്യകതയാണ്.

സര്‍വ്വോപരി സ്ത്രീ സമത്വത്തിന്റെയും സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും ആദ്യ പടികള്‍ കയറണമെങ്കില്‍പോലും പര്‍ദ്ദക്ക് പിന്നിലെ പുരുഷ കേന്ദ്രീകൃതമായ പൌരോഹിത്യ അജണ്ടകളുടെ മുഖം മൂടി വലിച്ചു കീറാതെ കഴിയുകയില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വരും ദിനങ്ങളിലെ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനങ്ങള്‍ പൊതു സ്ഥലങ്ങളില്‍ സ്വയം തുണിയുരിഞ്ഞു കൊണ്ടായിരിക്കുമെന്നതില്‍ സംശയമില്ല.

 - ടി. മുരളി
14.05.2015.

ഗണപതി ഒരു രക്തസാക്ഷി !!

 ഗണപതി എന്ന ദൈവ സംങ്കല്‍പ്പത്തിന്‍റെ അസാധാരണമായ ഘടനാവിശേഷത്തെ സാമൂഹ്യ ചരിത്രപശ്ചാത്തലത്തില്‍ പഠിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതിന്‍റെ ഫലമാണ് ഈ ചിത്രം.

My painting, 'Ganapathi, new version - 2015' completed on 27th July 2015.

Medium: Acrylic on canvas. Size: 61 cm x 91 cm.

അറിവിന്‍റെയും ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും  രക്ഷാധികാരിയും, വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും ബുദ്ധിശക്തിയുടെയും ദൈവവുമായി ഗണിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഗണപതി ആനത്തലയുള്ള ഒരു വിചിത്ര രൂപിയാണ്. ഗണപതി, ഗണേശന്‍, വിഘ്നേശ്വരന്‍, വിനായകന്‍,.. എന്നീ പേരുകളില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന സവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദു മതത്തിലെ അനേകം ദൈവ സംങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍ ഒന്നു മാത്രമാണ് ആന തലയും മനുഷ്യ ശരീരവുമുള്ള ഈ ദൈവം ! ഏതാണ്ട് നാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ജീര്‍ണ്ണിച്ചു തുടങ്ങിയ  താന്ത്രിക ബുദ്ധമതത്തിന്റെ തൊട്ടിലില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ഗണപതിയെ ഹിന്ദുമതം എടുത്തു വളര്‍ത്തിയതാണെന്നും പറയാം.
 ഉടല്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ആനയുടെ തലയും, ശിരസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യശരീരവും കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ച്  ഉണ്ടാക്കിയതാണ്ഗണപതി സംങ്കല്‍പ്പത്തിന്‍റെതായി ഇന്ന്‍ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന രൂപം.

എന്നാല്‍, ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ ചിത്രകാരന്‍ അന്വേഷിക്കുന്നത് ഗണപതിയുടെ നിര്‍മ്മാണഘട്ടത്തില്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് കളഞ്ഞ ബാക്കി ഭാഗങ്ങളായ ശരീരം നഷ്ടപ്പെട്ട 'മനുഷ്യ ശിരസും' തല നഷ്ടപ്പെട്ട 'ആനയുടെ ശരീരവുമാണ്'. ഈ അന്വേഷണത്തിനുള്ള ഉത്തരം ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം പ്രചരിപ്പിച്ച ബാലിശമായ കെട്ടുകഥകളായ പുരാണേതിഹാസങ്ങളില്‍ മാത്രം തിരഞ്ഞാല്‍ ലഭിക്കുന്നതല്ല. സാമൂഹ്യചരിത്രത്തിലും, ഭാഷയിലും, യുക്തിബോധത്തിലും വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ട ഗണപതിയുടെ ശരീരഭാഗങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

 ഗണേശന്‍, ഗണപതി, എന്നീ പേരുകളിലുള്ള സംഘ ബലമായ  'ഗണ'ത്തെയും , വിഘ്നേശ്വരനിലെ തടസ്സങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള 'വിഘ്ന'ത്തിലും ചരിത്രം ഉറഞ്ഞു ഘനീഭവിച്ച നിലയില്‍ ഗണപതിയുടെ അറ്റുപോയ ശരീരത്തിന്റെ ചോരപ്പാടുകള്‍ കാണാവുന്നതാണ്. ബ്രാഹ്മണ ചാതുര്‍വര്‍ണ്യ-ജാതീയ മതത്തിന് ഗണപതി നിരന്തരം വിഘ്നങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ശല്യക്കാരനായിരുന്നു എന്ന്‍ വിഘ്നേശ്വരന്‍ എന്ന പേരിലൂടെ സിദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. അതുപോലെ ഗണേശനും ഗണപതിയും അര്‍ഥമാക്കുന്നത് ബ്രാഹ്മണരെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഒരു ആയോധന സംഘബലം, അഥവ സൈനിക ശക്തി ഗണപതിയുടെ പിന്നില്‍ ജാഗ്രതയായുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ്.
സവര്‍ണ്ണ മതം ക്ഷത്രിയരെന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത് ബൌദ്ധരെയാണ് എന്നതും, ഗണപതിയുടെ താന്ത്രിക ബുദ്ധമത പാരമ്പര്യവും  ഗണപതിയെ ബ്രാഹ്മണരുടെ  കണ്ണിലെ കരടാക്കുന്നുണ്ട്.

ക്രിസ്തു വര്‍ഷം 4, 5 നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ രൂപംകൊള്ളുന്ന ഗണപതി സംങ്കല്‍പ്പം ഹിന്ദുമതത്തിലും താന്ത്രിക ബുദ്ധമതത്തിലും വേരൂന്നിയാണ് വളരുന്നത്. അക്ഷരങ്ങളുടെയും, അറിവിന്‍റെയും പ്രതീകമായാണ് ഗണപതി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്നതുതന്നെ ബുദ്ധമതവുമായുള്ള ഗണപതി എന്ന  മിത്തിന്റെ ആത്മബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അറിവിന്റെ കുത്തകവല്‍ക്കരണം ലക്ഷ്യംവച്ചിരുന്ന  ബ്രാഹ്മണ ജാതീയ-സവര്‍ണ്ണ സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥ രൂപപ്പെടുന്ന ഗുപ്തസാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ അവസാന കാലത്താണ് ഗണപതിയും ആവിര്‍ഭവിക്കുന്നത്. അക്കാലത്ത്  ബ്രാഹ്മണര്‍ ബൌദ്ധരില്‍ നിന്നുതന്നെയാണ് എതിര്‍പ്പ് നേരിട്ടിരുന്നത്. ഗുപ്തഭരണകാലത്ത് ( 320 to 550 CE ) ചാതുര്‍വര്‍ണ്യബ്രാഹ്മണ പുരോഹിതര്‍ക്ക് മേല്‍ക്കോയ്മയുള്ള സുവര്‍ണ്ണ കാലം അവസാനിച്ചതിലുള്ള നഷ്ട ബോധത്തില്‍നിന്നുമാണ് നാളന്ത, തക്ഷശില,... തുടങ്ങിയ ബൌദ്ധ സര്‍വ്വകലാശാലകളില്‍ നുഴഞ്ഞുകയറിയ മന്ത്രവാദികളായ പണ്ഡിതന്‍മാരുടെ കൂട്ടായ്മയായ ബ്രാഹ്മണ്യം സംഘടിതരായി ബൌദ്ധ വിരോധികളായി   ശക്തിയാര്‍ജ്ജിക്കുന്നത്.

യാഗ-യജ്ഞങ്ങള്‍, മന്ത്രവാദം, ചാതുര്‍വര്‍ണ്യ/ജാതീയ സാമൂഹ്യ വിഭജനവാദം, ബ്രാഹ്മണ മേല്‍ക്കോയ്മ എന്നിവയ്ക്ക് വഴങ്ങാത്ത ബൌദ്ധ രാജാക്കന്മാരെയും രാജഗുരുക്കന്മാരായ ബൌദ്ധ ഭട്ടന്മാരെയും അസുരന്മാരും, രാക്ഷസന്മാരും, അഹങ്കരികളുമായി വ്യാഖ്യാനിച്ച് കൊന്നൊടുക്കാനുള്ള കെണികള്‍ പുരാണേതിഹാസങ്ങളായി രൂപപ്പെടുന്നത് അക്കാലത്താണ്. അത്തരം ഒരു ബൌദ്ധ-ബ്രാഹ്മണ സംഘര്‍ഷത്തിനു ശേഷമുള്ള ജനങ്ങളെ അനുനയിപ്പിക്കാനുള്ള തന്ത്രമായിവേണം ഗണപതിയുടെ മിത്ത് രൂപപ്പെടുത്തിയ സാഹചര്യത്തെ കാണേണ്ടത്.

ആന ബൌദ്ധരെ സംബന്ധിച്ച് പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രതീകമാണ്. ജന സമൂഹത്തിന്‍റെ ശക്തിയെതന്നെ ആന പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ശാരീരിക പ്രയത്നം ഏറെ ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ആന/ജനം തന്നെ ചെയ്യണം. എന്നാല്‍, അത് ബുദ്ധിപരമായി അത്ര അദ്ധ്വാനിക്കാത്ത ആള്‍ക്കൂട്ടമാണ് താനും. ആനയെ/ജനത്തെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന പൊതുബോധം അന്ന്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ബൌദ്ധ ധാര്‍മ്മികതയാണ്. അജയ്യമായ ബൌദ്ധ ജനകീയ ധാര്‍മ്മിക ശക്തിയെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ച്ചുകൊണ്ട് അതേ ശക്തികൊണ്ടുതന്നെ മറികടക്കാനുള്ള വിഘ്ന നിവാരണ വിദ്യയാണ് ഗണപതി രൂപത്തില്‍ പ്രതീകാത്മകമായി സന്നിവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ബുദ്ധിശൂന്യമായ ആനയുടെ തലയും, ശാരീരിക അദ്ധ്വാനം കൊണ്ട് ശക്തിപ്പെടുത്താത്ത ബൌദ്ധ ഭട്ടന്‍റെ /പണ്ഡിതന്‍റെ ഉടലും കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ബൌദ്ധ സമൂഹത്തിന്‍റെ, വിജ്ഞാനാഭിമുഖ്യത്തെയും,  ചിന്താശേഷിയേയും, പ്രതിരോധ മനോഭാവത്തെയും ഇല്ലാതാക്കി, ജീവനറ്റ വിഗ്രഹാവസ്ഥയില്‍ പ്രതിഷ്ടിക്കുന്ന തന്ത്രമാണ് ഗണപതി എന്ന മിത്തിനെ നിര്‍മ്മിക്കുന്നതിലൂടെ  പൌരോഹിത്യം നടപ്പിലാക്കിയത് . ബൌദ്ധരിലെ അറിവുള്ള നേതൃത്വത്തെ നശിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ സമൂഹം അറിവിനായി ആശ്രയിക്കുക സ്വാഭാവികമായും ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതരെയായിരിക്കും. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വത്തിന്‍റെ സ്ഥാപനം അനായാസമാകുന്നു. അതിനുള്ള ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം കണ്ടെത്തിയ പൊടിക്കയ്യാണ് വിഘ്നേശ്വരന്‍.

ഗണപതി സങ്കല്‍പ്പത്തിന്‍റെ നിര്‍മ്മാണത്തില്‍ വെട്ടി ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടത് ആനയുടെ ശക്തിയുടെയും അഭിമാനത്തിന്‍റെയും പ്രതീകമായ ഭീമന്‍ ശരീരമാണ്. ഇന്ത്യന്‍ ജനതയുടെ സമത്വബോധത്തോടെയുള്ള ജാതിരഹിത ആത്മാഭിമാനമാണ്. അതുപോലെ, ഗണപതി സങ്കല്‍പ്പത്തിനു നഷ്ട്ടപ്പെട്ടത് മനുഷ്യ വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെ ധര്‍മ്മത്തില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ പണ്ഡിത ശിരസ്സാണ്. ജനങ്ങളെ അറിവില്ലാത്തവരും, ധാര്‍മ്മികത ഇല്ലാത്തവരുമാക്കുന്നതിലൂടെ അതിന്യൂന സമൂഹമായിരുന്ന ബ്രാഹ്മണ മന്ത്രവാദികള്‍ക്ക് ഇഷ്ടാനുസരണം സമൂഹത്തില്‍ തങ്ങളുടെ ജാതീയ ചൂഷണ വ്യവസ്ഥിതി അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്നതില്‍ പ്രതിരോധത്തെ ഭയക്കാതെ മുന്നോട്ടുപോകാന്‍ വിഘ്നേശ്വരനെ ഉപയോഗിക്കാനായി.

സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ട ജനത്തെ അവരുടെതന്നെ പ്രിയംങ്കരനായ ബൌദ്ധ അംശമുള്ള, ഗണപതിയെത്തന്നെ പുതു പണ്ഡിതരായ ബ്രാഹ്മണരുടെ  കാര്‍മ്മികത്വത്തില്‍ ആരാധിക്കാം എന്നുള്ള അനുനയിപ്പിക്കല്‍ തന്ത്രത്തിലൂടെ ഭക്തിയെ സാമൂഹ്യ അടിമത്വമാക്കി വളര്‍ത്താനും ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞു. അതായത് പ്രതീകാത്മകമായ ബുദ്ധമത ഗളഛെദം തന്നെയാണ് ഗണപതി സങ്കല്‍പ്പത്തിന്‍റെ ആധാരം.!

 ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം അവതരിപ്പിച്ച മറ്റ് സവര്‍ണ്ണ ദൈവ സംങ്കല്‍പ്പങ്ങളെ എല്ലാം ആരാധിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് വിഘ്നേശ്വര പൂജ ബ്രാഹ്മണ്യം വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തി. അതിനാല്‍ ബുദ്ധമത വിശ്വാസികളിലെ വെണ്ണപ്പാളികളില്‍ പ്രതിഷേധമാവശേഷിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കൂടി ആശ്വാസം ലഭിക്കുന്ന പ്രത്യേക അവകാശമായിമാറി  ഗണപതി പൂജ. എല്ലാ സത്കര്‍മ്മങ്ങളുടെയും തുടക്കമായി ബ്രാഹ്മണ സാന്നിദ്ധ്യം ഉറപ്പാക്കുന്ന ചടങ്ങായി ഗണപതിപൂജ വര്‍ത്തമാന കാലത്തും ഒരു പ്രേത ബാധപോലെ സമൂഹത്തില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നു.

എലി വാഹനന്‍ 

ഗണപതിയുടെ ഔദ്ദ്യോഗിക വാഹനം ഒരു ക്ഷുദ്രജീവിയായ എലിയാണെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ബുദ്ധിശൂന്യനായ ആനത്തലയനും, തീറ്റപ്രിയനുമായ വൃകോദര ദൈവ സംങ്കല്‍പ്പം വളരെ ചെറിയ ഒരു എലിയുടെ പുറത്തുകയറി സഞ്ചരിക്കുമെന്ന കോമാളി സംങ്കല്‍പ്പത്തിനു പിന്നില്‍ ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം വംശീയമായി ഗണപതിയോട് മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിച്ച അവജ്ഞയും, ശത്രുത്വവും, പ്രതികാരവും പ്രകടമാക്കുന്നുണ്ട്.
ക്ഷത്രിയകുലാന്തകനായ വിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരം, പരശുരാമന്‍ ഗണപതിയോട് ഏറ്റുമുട്ടുന്ന പുരാണവും പൌരോഹിത്യ പ്രതികാരത്തിന്‍റെ ഉദാഹരണമായി  ഇവിടെ കൂട്ടിവായിക്കാം.
ചുരുക്കത്തില്‍ ഗണപതി ഒരു രക്തസാക്ഷിയാണ്. ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം സമൂഹത്തെ കീഴടക്കാന്‍ ഉപയോഗിച്ച തന്ത്രത്തിലെ ഇരയായ താന്ത്രിക  ബൌദ്ധ ദൈവ സംങ്കല്‍പ്പം.
.....................................................................................................................

ഗണപതിയും വിദ്യാരംഭവും , നാനം,മോനം ...

ഇന്നും വിദ്യാരംഭം നടത്തുന്നത് ഗണപതിയെ സ്തുതിച്ചു കൊണ്ടാണല്ലോ. ബ്രാഹ്മണര്‍ വിദ്യയുടെ വ്യാപനത്തെ തടഞ്ഞ 'മനുസ്മൃതി'യുടെ വക്താക്കളാണ്. ഇന്ത്യയില്‍ അക്ഷരവിദ്യ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ എത്തുന്നത് ബുദ്ധ ജൈന മതങ്ങളുടെ ഭട്ട-പണ്ഡിതരിലൂടെയാണ്. ബ്രാഹ്മണര്‍ ബ്രാഹ്മണരെയല്ലാതെ മറ്റു അന്യ സമുദായക്കാരെ വിദ്യ അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നത് പ്രായോഗിക തലത്തില്‍ മനു നിയമങ്ങളാല്‍ അസാദ്ധ്യമായ കാര്യമാണ്. കേരളത്തില്‍ തന്നെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്‍റെ വിദ്ധ്യാഭ്യാസം എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥര്‍ക്കും ലഭിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് 'ഹരിശ്രീ ഗണപതായെ' എന്ന്  വിദ്യാരംഭ ചടങ്ങുകളില്‍ ആദ്യാക്ഷരം പഠിപ്പിക്കാന്‍ ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയത്. അതുവരെ ബുദ്ധനെ നമിക്കുന്നു എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള "നാനോം മോനോം' അക്ഷരങ്ങളുരുവിട്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു നമ്മുടെ വിദ്യാരംഭം. 
 
"നാനം,മോനം,അത്തനം,തുവനം,ചിനം,ഇന്നനം,താനം,ഉമ്മനം" എന്ന വര്‍ണ്ണമാലയിലെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ എഴുതിക്കൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഈഴവ-വിശ്വകര്‍മ്മ-നമ്പൂതിരി-എഴുത്തച്ഛന്‍ തുടങ്ങിയ അക്ഷരാഭ്യാസമുള്ള  വിഭാഗങ്ങളടങ്ങുന്ന മലയാളികള്‍ വിദ്യാരംഭം നടത്തിയിരുന്നത്. കൂട്ടിവായിച്ചാല്‍ "നമോത്തുചിനതമ്" എന്ന പാലി വാക്യമാണ് ആ അക്ഷരമാലക്രമത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ബുദ്ധനെ നമിക്കുന്നു എന്നര്‍ത്ഥം. ആ സംസ്കൃത പാഠ പുസ്തകങ്ങളിലെ ആദ്യ പാഠം ബുദ്ധന്റെ പ്രതിരൂപമായ ബോധി വൃക്ഷത്തെ (അരയാല്‍) ക്കുറിച്ചായിരുന്നു. വൃക്ഷ:-വൃക്ഷൌ-വൃക്ഷാ: എന്നായിരുന്നു ഒന്നാം പാ‍ഠം. അതു പിന്നീട് വൈഷ്ണവവല്‍ക്കരിച്ച് രാമ:-രാമൌ-രാമാ എന്നാക്കി മാറ്റുകയുണ്ടായി.

താത്രിക്കുട്ടിയുടെ സ്മാര്‍ത്തവിചാരം 1905

ചിത്രകാരന്‍റെ പുതിയ പെയിന്റിങ്ങ് , 'താത്രിക്കുട്ടിയുടെ സ്മാര്‍ത്തവിചാരം 1905'  ഈ ജുലൈ 19 നു പൂര്‍ത്തിയായിരിക്കുന്നു.
My new painting "Thathrikutty's smarthavicharam-1905'', completed on I9th July 2015. Medium : Acylic on Canvas board. size: 57 cm x 89 cm.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പോലും പഴഞ്ചൻ വിശ്വാസങ്ങളുടെ ഇരുട്ടറയിൽ സ്വയം തളച്ചിട്ട് വർത്തമാന കാലത്തിനു പുറം തിരിഞ്ഞിരുന്ന കേരളത്തിലെ നമ്പൂതിരി സമുദായത്തെ നവോത്ഥാന ആശയങ്ങളിലേക്ക് ഞെട്ടിയുണർത്തിയ ധീര വനിതയായി കുറിയേടത്തു താത്രിക്കുട്ടിയെ രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. നമ്മുടെ സാംസ്ക്കാരികതയെ സത്യസന്ധമാക്കാനുള്ള ഒരു എളിയ പ്രവര്‍ത്തനമായി ഈ ചിത്രത്തെ കാണാന്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

കേരളത്തെ 1200 വർഷം നീണ്ടുനിന്ന ഭ്രാന്താലയ സമാനമായ ജീർണ്ണ-ജാതീയ  സമൂഹമാക്കുന്നതിന്റെ കാർമ്മികത്വം വഹിച്ച നമ്പൂതിരി സമൂഹം സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയുടെ തൊട്ടു മുമ്പു വരെ അവർ സ്വയം നിര്‍മ്മിച്ച മേധാവിത്വ നാശത്തിന്റെ പടുകുഴിയിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ തങ്ങളുടെ തകർന്നടിഞ്ഞ മേധാവിത്വ ബോധത്തിന്റെ വിഴുപ്പു ഭാണ്ഡങ്ങൾക്കടിയിൽ കിടന്ന് ആചാരങ്ങളുടെ കണക്കൊപ്പിക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു ഈ പഴയ കാല ഭൂദേവന്മാർ.
ബ്രാഹ്മണരുടെ സവര്‍ണ്ണ ജാതീയ ഹിന്ദുമതം നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടിമകളാക്കി ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട കേരളത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാന ജനവിഭാഗം പോലും ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ നല്‍കിയ അക്ഷര വെളിച്ചത്തിന്റെയും ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെയും ഉള്‍ക്കരുത്തോടെ അയ്യങ്കാളിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ സാധുജനപരിപാലന സംഘം സ്ഥാപിക്കുന്ന 1905 ലാണ് നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലെ താത്രിക്കുട്ടി എന്നാ ഒരു സ്ത്രീ അടുക്കള ദോഷം എന്ന ചാരിത്ര്യ കുറ്റം ആരോപിക്കപ്പെട്ട് സമുദായത്തിന്‍റെ ചട്ടപ്പടി വിചാരണക്ക് വിധേയയാകുന്നതും 64 പുരുഷന്മാരെയും താത്രിക്കുട്ടിയെയും ഭ്രഷ്ട് കല്‍പ്പിച്ചു സമുദായത്തില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കുന്നതും. ഒരു അന്തര്‍ജ്ജനം ശൂദ്ര (നായര്‍), അമ്പലവാസി സ്ത്രീകള്‍ക്ക് മാത്രം വിധിച്ചിട്ടുള്ള അച്ചി ചരിത നായികയെപ്പോലെയോ സന്ദേശകാവ്യ മാദക തിടംബുകളായോ പരിണമിക്കുന്നത് പുരുഷാധിപത്യത്തിന്‍റെ കോട്ടയായിരുന്ന ബ്രാഹ്മണ സമുദായത്തിന് താങ്ങാനാകാത്ത സ്ത്രീശരീരത്തിന്‍റെ  വിസ്ഫോടനമാണ്.


കഠിനമായ സദാചാര സമുദായ നിയമങ്ങളാൽ വരിഞ്ഞു കെട്ടി, അടുക്കളകളിലും മറക്കുടക്കുള്ളിലുമായി അടിമ ജീവിതം നയിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ നിന്നും മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ പഴയ കാലത്ത് സുലഭമായിരുന്ന ഒരു സന്ദേശ കാവ്യ നായികയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ചെറുകിട ശരീര വിൽപ്പനക്കാരിയോ ഒരു താത്രിക്കുട്ടിയോ  1100 വർഷത്തിനിടക്ക് എന്തു കൊണ്ടു പിറന്നില്ല ? അതിന്റെ കാരണം നമ്പൂതിരിമാർ സദാചാര വിഷയത്തിൽ പുലർത്തിയിരുന്ന ഇരട്ടതാപ്പിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു.

സവർണ്ണ ഹിന്ദു മതത്തിൽ കേരളത്തിൽ ഭൂദേവന്മാരായ നമ്പൂതിരിമാരും, ഭൃത്യരായ നായന്മാരും, ഈ രണ്ടു സമുദായങ്ങളുടെ മിശ്ര വർഗ്ഗമായ അമ്പലവാസികളും  മാത്രമേ ഉൾപ്പെടുന്നുള്ളു.(ഈ മൂന്നു വിഭാഗത്തിലും പെടാത്ത അവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദുക്കള്‍ എന്ന ഭൂരിപക്ഷ ഹിന്ദു സമുദായങ്ങള്‍ ബുദ്ധ-ജൈന പാരമ്പര്യം കാരണം ക്ഷേത്ര പ്രവേശന സ്വാതന്ത്ര്യമോ വഴിനടക്കാനുള്ള അവകാശമോ ഇല്ലാതെ 1936 ലെ ക്ഷേത്ര പ്രവേശന വിളംബരം വരെ പൊതു സമൂഹത്തിനു പുറത്തു നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നു എന്നചരിത്ര വസ്തുത ഓര്‍ക്കുക).    നായർ സമുദായത്തെയും അമ്പലവാസികളെയും ഭക്തിയുടെഭാഗയാണെന്ന വ്യാഖ്യാനത്തോടെ  തേവിടിച്ചി, പൊലിയാടിച്ചി, എന്നീങ്ങനെയുള്ള കുലീന വേശ്യ വൃത്തിയുടെ (സംബന്ധ വേഴ്ച) വിളനിലങ്ങളായി ബ്രാഹ്മണർ ചവിട്ടിത്തേച്ചു രസിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെയാണ് തങ്ങളുടെ സ്വന്തം സ്ത്രീകളെ അന്തർജ്ജനങ്ങളും പാതിവൃത്യത്തിന്റെ പര്യായങ്ങളായ ശീലവതികളായും അടിച്ചമർത്തിയും, ചാരിത്ര്യ സംശയങ്ങളുടെ പേരിൽ (അടുക്കള ദോഷം) സ്മാർത്തവിചാരം എന്ന സമുദായ വിചാരണയക്കും, തുടർന്നുള്ള ഏകാന്ത തടവിനും, പടിയടച്ചു പിണ്ഡം വക്കുക എന്ന സമുദായ ഭ്രഷ്ട്ടിനും വിധേയയാക്കിയിരുന്നത്. മനുഷ്യ മനസ്സാക്ഷിക്കു നിരക്കാത്ത ഇരുതല മൂർച്ചയുള്ള ഈ കൊടിയ സ്ത്രീ ചൂഷണ വ്യവസ്ഥിതിയെയാണ് കുറിയേടത്തു താത്രി തന്റെ സ്ത്രീശരീരം കൊണ്ട് തകർത്തു കളഞ്ഞത്.

അന്യ പുരുഷന്മാരെ കാണാനുള്ള സാദ്ധ്യത കണിശമായി ഇല്ലാതാക്കിയും, അടുക്കളയിൽ തളച്ചിട്ടും, പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ശവപ്പെട്ടി പോലുള്ള മറക്കുടകളിൽ ഒളിച്ചും, വിചിത്രമായ രീതിയിൽ അടിമ ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർത്തിരുന്ന നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകൾ മറ്റാരേക്കാളും കേരളത്തിൽ ബ്രാഹ്മണ പൗരോഹിത്യത്താൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ക്രൂരമായി പീഢിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

കൊട്ടാരങ്ങളിലും, കോവിലകങ്ങളിലും, ക്ഷേത്രങ്ങളിലും, നായർ തറവാടുകളിലുമായി സ്നേഹം പൊഴിച്ചു കൊണ്ടു പ്രേമ പരവശരായി തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന അഫ്ഫന്‍ നമ്പൂതിരിമാരെ നമ്മുടെ പഴയ കാല മണിപ്രവാള കൃതികളായ അച്ചി ചരിതങ്ങളിലും സന്ദേശ കാവ്യങ്ങളിലും സുലഭമായി കാണാവുന്നതാണ്. എന്നാൽ, നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലെ പുരുഷ പ്രജകൾക്കു മാത്രം ലഭ്യമായ ഈ ലൈംഗീക അഴിഞ്ഞാട്ട സ്വാതന്ത്ര്കാലത്ത് സ്ത്രീകള്‍ക്ക്  സ്വന്തം വീട്ടിനുള്ളില്‍ പോലും സ്വതന്ത്രമായി നടക്കാനവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല.  നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകൾക്ക് മനുഷ്യരാണെന്ന പരിഗണന പോലും തങ്ങളുടെ പുരുഷന്മാരില്‍ നിന്നും  അക്കാലത്ത് ലഭ്യമായിരുന്നില്ല. ബ്രട്ടീഷ് ഭരണത്തിനു കീഴിലെ അവസാന ഘട്ടത്തിലെങ്കിലും നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിലേക്ക് തങ്ങളനുഭവിക്കുന്ന പാരതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ കാടിന്ന്യം ഒരു പോക്കുവെയിലായെങ്കിലും തിരിച്ചറിവ് നല്‍കി  കടന്നു വന്നിരിക്കണം.

നമ്പൂതിരിമാരുടെ പൌരോഹിത്യപരമ്പരയുടെ  വംശശുദ്ധി  നിലനിർത്താനുള്ള കേവലം ഗർഭ പത്രങ്ങളായി മാത്രം ജീവിച്ച നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഒരു താത്രിക്കുട്ടി സ്ത്രീ ജീവിതത്തിന്റെ ഉത്സവം തന്നെ ആഘോഷിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടത് യാദൃശ്ചികമാകാനിടയില്ല. തന്റെ കൂടെ ശരീരം പങ്കിട്ട സമൂഹ ശ്രേണിയിലെ 64  പ്രമുഖ വ്യക്തിത്വങ്ങളെ സ്മാർത്ത വിചാരണ വേളയിൽ വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോഴും അവർക്കെല്ലാം, സാമുദായിക ഭ്രഷ്ട് ശിക്ഷയായി ലഭിക്കുമ്പോഴും, സദാചാര വിചാരണ നടത്തുന്ന സ്മാർത്തനെയും, മീമാംസകരേയും, കൊച്ചി രാജാവിനെയും ആവശ്യമെങ്കിൽ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള കടിഞ്ഞാൺ താത്രിക്കുട്ടിയുടെ കൈവശം തന്നെ സുരക്ഷിതമായുണ്ടായിരുന്നു എന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

1905 ൽ കൊച്ചി രാജ്യത്തു വച്ചു നടന്ന 40 ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന കുറിയേടത്ത്  താത്രിയുടെ സ്മാർത്ത വിചാരണ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് താത്രിക്കുട്ടി തന്നെയായിരുന്നു. 65 മത്തെ പങ്കാളിയുടെ പേരു പറയുന്നതിനു പകരം 65 മത്തെ വ്യക്തി താത്രിക്കു സമ്മാനിച്ച മോതിരം സ്മാർത്തനെ കാണിച്ച് 'ഈ പേരും  പറയണമോ ?  ' എന്നാണ് താത്രിക്കുട്ടി ചോദിച്ചത്. മോതിരം കണ്ടതും സ്മാർത്തനും, മീമാംസകരും, രാജാവും പരിഭ്രാന്തരാകുകയും, മതി, മതി! എന്നു പറഞ്ഞ് വിചാരണ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്.
ഒരു പക്ഷേ, ആ അടയാള മോതിരം ആദ്യം തന്നെ പുറത്തെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ താത്രിക്കുട്ടിയുടെ സ്മാർത്ത വിചാരം തന്നെ ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല.

വംശീയതയുടെയും, ജാതീയതയുടെയും  തിന്മ നിറഞ്ഞതും 1200 വര്‍ഷക്കാലത്തെ മനുഷ്യവംശപീഡനത്താല്‍ ശാപഗ്രസ്തവുമായിരുന്ന  സ്ത്രീവിരുദ്ധ ബ്രാഹ്മണ സമുദായത്തിൽ നിന്നും സ്വയം ഭ്രഷ്ടയാക്കപ്പെടാൻ സന്നദ്ധയായ  വിപ്ലവകാരിയായ താത്രി കുട്ടിയിൽ നിന്നുമാണ് നമ്പൂതിരി സമുദായം മാനുഷികതയിലെക്കുള്ള തിരിച്ചു നടത്തം ആരംഭിക്കുന്നതും, ആരംഭിക്കെണ്ടതും. നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിന്‍റെ സാമൂഹ്യ പരിഷ്ക്കര്‍ത്താവായി  ആദരിക്കപ്പെടെണ്ട ആ  ധീര വനിതയുടെ ഓര്‍മ്മക്ക്  മുന്നില്‍ ഈ ചിത്രം ചിത്രകാരന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

'മഹാത്മാ ഗാന്ധി മോക്ഷം' പുതിയ പെയിന്‍റിംഗ്

This is a mobile snap of Murali T's New Painting, 'Mahathma Gandhi Moksha' or 'Incarnations of Divine Violence', Completed in June 2015. Acrylic on Canvas Board. Size: 89cm x 57cm.

മഹാത്മാഗാന്ധിയെ വെടിവച്ചു കൊന്ന ഹിന്ദു വര്‍ഗ്ഗീയ വാദിയായ നാഥൂറാം ഗോഡ്സെക്ക് അമ്പലം പണിയാനാരംഭിക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ ഫാസിസ്റ്റ് ശക്തികളെ  അഹിംസയുടെ പ്രവാചകനായ മഹാത്മാഗാന്ധിയെക്കൊണ്ടല്ലാതെ നിലവില്‍  ആരെക്കൊണ്ടാണ്‌ പ്രതിരോധിക്കാനാകുക ! 

നാഥൂറാംഗോഡ്സേക്ക് അമ്പലം പണിയുക എന്നാല്‍ മഹാത്മാഗാന്ധിയെ വെടിവച്ചുകൊന്ന കൊലയാളിയെ ബ്രാഹ്മണ ദൈവങ്ങളുടെ ഹെഡോഫീസറായ വിഷ്ണുവിന്‍റെ അവതാരമായി ആരാധിക്കുക എന്നുതന്നെയാണ് അര്‍ത്ഥം.

മതാന്ധതയുടെ സ്വാഭാവിക പരിണതിയായുള്ളതും അത്യന്തം  നഗ്നവുമായ ഹിംസാത്മകതയുടെ ഈ ഭീഭത്സ  ചിന്ത പൊതുബോധത്താല്‍ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടാതിരിക്കുക എന്നാല്‍, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അന്ത്യമടുത്തു എന്നുതന്നെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ചിത്രകാരന്‍ 'മഹാത്മാഗാന്ധി മോക്ഷം എന്നാ ഈ ചിത്രം വരച്ചിരിക്കുന്നത്.

'മഹാത്മാ ഗാന്ധി മോക്ഷം' പുതിയ പെയിന്‍റിംഗ് This is a mobile snap of My (Chithrakaran Murali T) New Painting, 'Mahathma Gandhi Moksha' or 'Incarnations of Divine Violence', Completed in June 2015. Acrylic on Canvas Board. Size: 89cm x 57cm. മഹാത്മാഗാന്ധിയെ വെടിവച്ചു കൊന്ന ഹിന്ദു വര്‍ഗ്ഗീയ വാദിയായ നാഥൂറാം ഗോഡ്സെക്ക് അമ്പലം പണിയാനാരംഭിക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ ഫാസിസ്റ്റ് ശക്തികളെ അഹിംസയുടെ പ്രവാചകനായ മഹാത്മാഗാന്ധിയെക്കൊണ്ടല്ലാതെ നിലവില്‍ ആരെക്കൊണ്ടാണ്‌ പ്രതിരോധിക്കാനാകുക ! നാഥൂറാംഗോഡ്സേക്ക് അമ്പലം പണിയുക എന്നാല്‍ മഹാത്മാഗാന്ധിയെ വെടിവച്ചുകൊന്ന കൊലയാളിയെ ബ്രാഹ്മണ ദൈവങ്ങളുടെ ഹെഡോഫീസറായ വിഷ്ണുവിന്‍റെ അവതാരമായി ആരാധിക്കുക എന്നുതന്നെയാണ് അര്‍ത്ഥം. മതാന്ധതയുടെ സ്വാഭാവിക പരിണതിയായുള്ളതും അത്യന്തം നഗ്നവുമായ ഹിംസാത്മകതയുടെ ഈ ഭീഭത്സ ചിന്ത പൊതുബോധത്താല്‍ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടാതിരിക്കുക എന്നാല്‍, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അന്ത്യമടുത്തു എന്നുതന്നെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ചിത്രകാരന്‍ 'മഹാത്മാഗാന്ധി മോക്ഷം എന്നാ ഈ ചിത്രം വരച്ചിരിക്കുന്നത്.

 About this painting:

Mahathma Gandhi's sacrifice protected Indian Democracy from the clutches of fascist religious forces for a long time. Now things are reversed. The upcoming fundamentalist politicians and spiritual leaders are preparing to build temples for Nathuram Godse, the assassin of Mahathma Gandhi.

Nathuram Godse, assassinated Mahathma Gandhi, influenced by the myths of valour of Sree Ram, Parasu Ram, Sree Krishna, Narasimha and such other incarnations of god Vishnu. These violent gods justify all killings for the safety of the Brahmin witch class, the priests and gurus of Indian Chathurvarnya (Savarna Hindu) religion. So according to the customs of Savarna Hindu Religion, it is easy to glorify the assassination of the Mahathma as a 'Moksha' by a brand new incarnation of god Vishnu as Nathuram Godse.

പുതിയ പെയിന്റിങ്ങ് , 'സ്നേഹം - 1'

My New Painting, 'Sneham-1' finished today (7th June, 2015). size: 73.5cm x 49.5cm. Acrylic on canvas board.

ചിത്രകലാ ജീവിതത്തിൽ കൂടുതലായി ആഴമേറിയ സാമൂഹ്യചരിത്ര വിഷയങ്ങൾ മാത്രമല്ല ചിത്രകാരൻ വരച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗൃഹാതുരതയുടെ കുറച്ചു 'കുട്ടിക്കാല' ചിത്രങ്ങളുമുണ്ട്.

 2015 ജൂൺ മാസം പുതിയൊരു സീരീസ് കൂടി തുടങ്ങുന്നു: 'സ്നേഹം സീരീസ് '. ചിത്രകാരന്റെ മറ്റു ചിത്രങ്ങൾക്കുള്ളതുപോലെ വിവരണ കുറിപ്പുകൾ ഉണ്ടാകില്ലാ എന്നതാണ് ഈ സീരീസിന്റെ പ്രത്യേകത. ചിത്രം പൂർണ്ണമായും ആസ്വാദകന്റെ ഭാവനക്കു വിധേയം.

 പുതിയ പെയിന്റിങ്ങ് , 'സ്നേഹം - 1' ഓൺലൈൻ കലാസ്വാദകർക്കായി സമർപ്പിയ്ക്കുന്നു. ഈ പെയിന്റിങ്ങും ഇനിയുള്ള ചിത്ര പ്രദർശനങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുമെങ്കിലും, ചിത്രം സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്ലസ്സർ- ഫേസ്ബുക്ക്‌ കലാപ്രേമികൾക്ക് പ്രൈവറ്റ് മെസേജിലൂടെ ഈ ചിത്രത്തോടുള്ള സ്നേഹം അറിയിക്കാം.

വിലയൊന്നും പ്രശ്നമല്ല, ചിലപ്പോ ഫ്രീയായും തന്നെന്നു വരും! :) Chithrakaran@gmail.com, muralitkerala@gmail.com

'ഏകലവ്യന്‍' പാട്രിക്കിന് സ്വന്തം !!

അങ്ങനെ, ... ചിത്രകാരന്റെ 'ഏകലവ്യനെ' പാട്രിക് എഡ്വർഡ് +Patric Edward​ സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഈ ചിത്രം സഹൃദയ സ്പോൺസർഷിപ്പു പദ്ധതിയിലൂടെ നിർമ്മിക്കാൻ ചിത്രകാരനു സഹായഹസ്തം നൽകിയ ജയേച്ചി +Greta oto​ ; സുന്ദരേട്ടൻ +Sundaran Kannadath​ എന്നിവരോട് പ്രത്യേകം നന്ദി പറയുന്നു.

മറ്റൊരു പ്രത്യേകത ചിത്രകാരൻ വിൽക്കുന്ന ആദ്യത്തെ ചിത്രമാണ് ഏകലവ്യൻ. ലിമിറ്റഡ് എഡിഷൻ ക്യാൻവാസ് പ്രിന്റുകൾ തിരുവനന്തപുരത്തും മറ്റുമായി കുറച്ച് വിൽപ്പന നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒറിജിനൽ വർക്ക് വിൽപ്പന നടത്തിയിരുന്നില്ല. ഒറിജിനൽ വിറ്റാൽ ചിത്രപ്രദർശനത്തിനു വർക്ക് ഉണ്ടാകില്ല എന്ന കാഴ്ച്ചപ്പാടിലായിരുന്നു. ആ നിലപാടാണ് Patric മാറ്റിത്തന്നിരിക്കുന്നത്.

 ചിത്രത്തിന്റെ വില ചിത്രകാരന്റെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിൽ വന്നു കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും, ചിത്രം എക്സിബിഷനുകളിൽ പ്രദർശിക്കപ്പെടാനുള്ളതാണെന്നും, തന്റെ സ്വകാര്യ ഉടമസ്തതയിലൂടെ ആ അവസരം നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ലെന്നും പാട്രിക് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരിക്കയാൽ ഏകലവ്യൻ അടുത്ത ചിത്രപ്രദർശനങ്ങളിലും ഉണ്ടാകും.

 രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യൻ കൽപ്പിച്ചതും ചിത്രപ്രദർശനം എന്നു ചുരുക്കം.

ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബ്ലോഗ്‌ പോസ്റ്റിലേക്കുള്ള ലിങ്ക്:
1 'മഹാത്മാഗാന്ധി മോക്ഷം' - സഹൃദയ സ്പോണ്‍സര്‍ഷിപ്പ് ക്ഷണിക്കുന്നു 
2 ഗൂഗിള്‍ പ്ലസ് പോസ്റ്റ്‌ ലിങ്ക്
3 Murali T Kerala Facebook post Link
4 Chithrakaran Kerala Face book Page (ഫേസ്ബുക്ക് അക്കൌണ്ട് ഇല്ലാത്തവര്‍ക്കും വായിക്കാം)

തലശ്ശേരിയിലെ ഭട്ടന്മാര്‍, മൂകാംബികയിലെതും !!

തലശ്ശേരിക്കടുത്ത ധര്‍മ്മടത്തെ ആണ്ടല്ലൂര്‍ കാവില്‍ നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്പ്(8 - 11 നൂറ്റാണ്ടിനിടക്ക് ) കോലത്തിരി രാജാവിന്‍റെ അദ്ധ്യക്ഷതയില്‍ നടന്ന ഒരു പണ്ഡിത തര്‍ക്ക മത്സരത്തില്‍ ബൌദ്ധ പണ്ഡിതര്‍(തിയ്യ/ഈഴവ ഭട്ടന്മാര്‍) സവര്‍ണ്ണ മത പ്രചാരകരായ ഭട്ടന്മാരോട്(ബ്രാഹ്മണ പണ്ഡിതര്‍) തോറ്റതായി കോലത്തു പഴമ എന്നാ പുസ്തകത്തില്‍ (കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പ്രസിദ്ധികരിച്ച കെ.പി. കുമാരന്‍ മാസ്ടരുടെ പുസ്തകം) വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബൌദ്ധ ഭട്ടന്മാര്‍ തര്‍ക്കത്തില്‍ തോറ്റതിനെത്തുടര്‍ന്നു തര്‍ക്ക വ്യവസ്ഥ പ്രകാരം ജയിച്ച ബ്രാഹ്മണ ഭട്ടന്മാര്‍ക്ക് തോറ്റ ബൌദ്ധ ഭട്ടന്മാരുടെ നാവുകള്‍ അറുത്തെടുത്തു നല്‍കേണ്ട ചുമതല തര്‍ക്ക മത്സരത്തിന്‍റെ അദ്ധ്യക്ഷനായ കോലത്തിരി രാജാവിനാണ്. വാക്കുപാലിക്കാന്‍ ബാധ്യതപ്പെട്ട രാജാവ് തന്‍റെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്ന ബൌദ്ധ ഭട്ടന്മാരുടെ നാവുകള്‍ അരിഞ്ഞെടുത്ത് ബ്രാഹ്മണ ഭട്ടന്മാര്‍ക്ക് നല്‍കാനായി ഏര്‍പ്പാടുചെയ്ത് , മനസ്ഥപത്താല്‍ രാജ്യം വിട്ടെന്നും , മക്കത്തുപോയി ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിച്ചെന്നും സൂചനയുണ്ട്. എന്നാല്‍, അന്യ ദേശത്തുനിന്നും വന്നു ബൌദ്ധ ഭാട്ടന്മാരെ തര്‍ക്കത്തില്‍ തോല്‍പ്പിച്ച് അവരുടെ നാവുകള്‍ മുറിച്ചു വാങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ ഭട്ടന്മാര്‍ പിന്നീട് അണ്ടല്ലൂര്‍ കാവിനു മേലുള്ള അവരുടെ അവകാശം സ്ഥപിക്കാന്‍ മടങ്ങിയെത്താത്തത് കാരണം ബൌദ്ധ പണ്ഡിതരുടെ പിന്തുടാര്‍ച്ച്ചക്കാരുടെ ഉടമസ്ഥതയില്‍ തന്നെ അണ്ടല്ലൂര്‍ കാവ് ഇപ്പോഴും നിലനില്‍ക്കുന്നു.

ഇവിടെ വിഗ്രഹ പ്രതിഷ്ട്കളില്ല എന്നാണു കഴിഞ്ഞ മാസം ഉത്സവത്തിന് അണ്ടല്ലൂര്‍ കാവ് സന്ദര്‍ശിച്ച പ്ലസ്സര്‍ സുഹൃത്തുക്കളായ +Greta oto , +Sundaran Kannadath എന്നിവര്‍ ചിത്രകാരനോട് പറഞ്ഞത്. (ചിത്രകാരനും കൂടെ പോയിരുന്നെങ്കിലും ശ്രീകോവിലിനു മുന്നില്‍ പോയില്ല).

ഇവിടത്തെ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് 40 ലേറെ തെയ്യങ്ങള്‍ കെട്ടിയാടാരുന്ടെങ്കിലും മുഖ്യ തെയ്യമായ ദൈവത്താര്‍, അങ്കക്കാരന്‍, ബാപ്പൂരാന്‍ എന്നീ മൂന്നു തെയ്യങ്ങളാണ്‌ മിക്കവാറും ഉത്സവ ദിവസങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത്. ഇതില്‍ ദൈവത്താര്‍ എന്ന തെയ്യമാണ്‌ ഏറ്റവും പ്രധാന മൂര്‍ത്തി. ഈ തെയ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകത ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ് . കാരണം ദൈവത്താര്‍ ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുമെങ്കിലും,ശബ്ദമുണ്ടാക്കില്ല. അതായത് സംസാര ശേഷിയില്ലാത്ത ദൈവമാണ്. കോലത്തു പഴമയിലെ തര്‍ക്കമത്സരത്തില്‍ ബ്രാഹ്മണരോട് തോറ്റ് നാവു നഷ്ടപ്പെട്ട ബൌദ്ധ ഭട്ടന്മാരുടെ തെയ്യ രൂപമായി ദൈവത്താറിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

അടുത്തകാലത്ത് അണ്ടല്ലൂര്‍ കാവില്‍ ക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി യിലൂടെ സംഭവിച്ചുപോയ സവര്‍ണ്ണ കാവിവല്‍ക്കരനത്തിലൂടെ ഇവിടത്തെ ദൈവങ്ങള്‍ ശ്രീരാമനും, ലക്ഷ്മണനും , സുഗ്രീവനുമാണെന്ന് പുരാണങ്ങള്‍ പടചച്ചുണ്ടാക്കാന്‍ കാരണമായിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ ഫലമാണെന്ന് തോന്നുന്നു, ദൈവത്താര്‍ സംസാരിക്കാതിരിക്കാനുള്ള കാരണം വളരെ നിന്ദ്യമായ ഒരു കഥ പ്രാപല്യത്തിലാകാന്‍ ഇടവരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബാലി സുഗ്രീവ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ശ്രീ രാമനും ലക്ഷ്മണനും മടങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്രീരാമന് കലശലായ ദാഹമുണ്ടായെന്നും അടുത്തുകണ്ട പുലയ കുടിയില്‍ നിന്നും ശ്രീരാമന്‍ വെള്ളം കുടിച്ചെന്നും, അതില്‍ അരിശം പൂണ്ട ലക്ഷ്മണന്‍ ശ്രീരാമന്‍റെ നാവ് ചവിട്ടി പറിച്ചെന്നും !!! അങ്ങനെയാണ് ദൈവത്താറിനു ശബ്ദമില്ലാതായതെന്നും ... പുലയ ജനങ്ങളോടുള്ള അവജ്ഞയും അയിത്തവും, വിദ്ധ്വേഷവും വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും, ഒരു സംഘിക്കുപോലും ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാകാത്തതുമായ ഈ പുരാണ രചനയൊക്കെ ആരാണ് നടത്തുന്നതാവോ ??

ദൈവത്താര്‍ നിശബ്ദനായത്തിനു പിന്നിലും, മൂകാംബികയിലെ മൂകാംബിക മൂകയായത്തിനു പിന്നിലും സവര്‍ണ്ണ ബ്രാഹ്മണ മതത്തിന്‍റെ ദിഗ്വിജയ ശ്രമങ്ങള്‍ അല്ലാതെ മറ്റു കാരണങ്ങളൊന്നും കാണുന്നില്ല. ചിത്രകാരന്‍ മൂകാംബികയെക്കുരിച്ച് വരച്ച പെയിന്റിങ്ങില്‍ മൂകാംബിക ദേവിയുടെ മൂല വിഗ്രഹമായ ദേവിയുടെ ഉടല്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു തല വരച്ചിട്ടുണ്ട്. മൂകാംബിക ദേവസ്വത്തിന്‍റെ വെബ് സൈറ്റില്‍ തന്നെയുള്ളതും, എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇന്ത്യിലോട്ടുക്ക് ബ്രാഹ്മണരുടെ ദിഗ്വിജയ പടയോട്ടം സംഘടിപ്പിച്ച ആദി ശങ്കരാ ചാര്യരാണ് മൂകാംബിക ദേവിയുടെ മുറിച്ചെടുത്ത തലമാത്രമുള്ള വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ടിച്ചത് എന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. ജൈന പണ്ഡിതയാണ് എന്ന് നിസംശയം പറയാവുന്ന ഐകണോഗ്രാഫി വിളിച്ചോതുന്ന മൂകാംബികയുടെ മൂല വിഗ്രഹത്തിന്‍റെ നെറ്റിയില്‍ ഒരു റിബ്ബന്‍ (Ribbon) കാണാനുണ്ട്.

 പാണ്ടിത്യ തര്‍ക്കങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരുന്നവര്‍ അണിഞ്ഞിരുന്ന സ്ഥാനചിഹ്നമായ ഈ റിബ്ബന്‍ (Ribbon) പട്ടം/ ഭട്ടം /വട്ടം 2011 ല്‍ അണ്ടല്ലൂര്‍ കാവില്‍ ഉത്സവത്തിന് പോയ ചിത്രകാരന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അന്ന് എടുത്ത ഫോട്ടോയില്‍ ആണ്ടല്ലൂരിലെ സ്ഥാനികാരായ നാല് അച്ഛന്മാര്‍ നെറ്റിയില്‍ പട്ടം/വട്ടം കെട്ടിയാണ് തങ്ങളുടെ നിലപാട് മണ്ടപത്തില്‍ അദ്ധ്യക്ഷരായിരിക്കുന്നത്. ഇപ്രാവശ്യം (2015) ഉത്സവത്തിന് പോയപ്പോഴും ഈ സ്ഥാനികരായ നാല് അച്ഛന്മാരും നെറ്റിയില്‍ സ്ഥാന ചിഹ്നമായ വട്ടം ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. നെറ്റിയില്‍ അണിയുന്ന ഈ പട്ടം അസാധാരണമായ ചരിത്രത്തിന്‍റെ അവശേഷിക്കുന്ന ഒരു വിലപ്പെട്ട തെളിവാണെന്ന് മനസ്സില്‍ ഒരു വെളിപാടായി നിലനിന്നതിനാല്‍ പഴയ ചിത്രങ്ങള്‍ പരിശോധിച്ച് 2011 ലെ സ്ഥാനികരുടെ ചിത്രം കണ്ടെത്തി ഇവിടെ സൂക്ഷിക്കുന്നു. നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രവും സംസ്ക്കാരവും വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ഇത്തരം തെളിവുകള്‍ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

മരണമില്ലാത്ത നങ്ങേലിയെക്കുറിച്ച് കേരളശബ്ദം

ഇന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ കേരളശബ്ദം വാരികയില്‍ ( Keralasabdam weekly 2015 April 12) തിരുവിതാംകൂറിലെ നരാധമ നികുതികളിലൊന്നായിരുന്ന 'മുലക്കര'ത്തിനെതിരെ പ്രതിഷേധിച്ച് സ്വന്തം മുലയരിഞ്ഞു രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ച വീര വനിതയായ ചേര്‍ത്തലയിലെ നങ്ങേലിയെക്കുറിച്ച് ശങ്കരനാരായണന്‍ മലപ്പുറത്തിന്റെ ഒരു സചിത്രലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

നങ്ങേലിയെക്കുറിച്ച് 2013 ല്‍ ചിത്രകാരന്‍ വരച്ച 'നങ്ങേലിയുടെ ത്യാഗം' 1&2 സീരിസിലെ രണ്ടു ചിത്രങ്ങള്‍ ഈ ലേഖനത്തിന്‍റെ ഭാഗമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാടമ്പികളുടെ അനുചരന്മാരായ  ചരിത്രകാരന്മാര്‍  ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും മറച്ചുവെച്ച നങ്ങേലിയുടെ ത്യാഗോജ്വലമായ സമരത്തെ പൊതുജന മനസാക്ഷിക്കുമുന്നില്‍ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നതിനായി ചിത്രകാരന്‍ വരച്ച നങ്ങേലി ത്യാഗവും, ഗ്രേറ്റ് നങ്ങേലിയും അതിന്റെ ലക്‌ഷ്യം  നിറവേറ്റുന്നതില്‍ സത്യാന്വേഷികളെ സഹായിക്കുന്നു എന്ന് കാണുന്നതില്‍ സന്തോഷമുണ്ട്.

കേരളശബ്ദം വാരികയിലെ ശ്രീ. ശങ്കരനാരായണന്‍  മലപ്പുറത്തിന്റെ ഈ ലേഖനത്തിലെ നങ്ങേലിയുടെ മുലമുറിക്കല്‍ രക്തസാക്ഷിത്വം നടന്ന കാലഘട്ടം 200 വര്‍ഷം മുന്‍പാണ് എന്ന പരാമര്‍ശത്തോട് ചിത്രകാരന്‍ വിയോജിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് രേഖപ്പെടുത്താതിരിക്കാനാകില്ല. സംഭവം നടന്ന ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചേര്‍ത്തല പട്ടണത്തിനടുത്തുള്ള മുലച്ചിപറമ്പില്‍ മൂന്നാല് പ്രാവശ്യം സന്ദര്‍ശിക്കുകയും സ്ഥലവാസികളോടും, നങ്ങേലിയുടെ ബന്ധുക്കളോടും സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ ബോധ്യമായത് സംഭവം നടന്നത് ശ്രീ മൂലം തിരുനാള്‍ രാജാവായിരുന്ന കാലത്താണെന്നാണ്.  അതായത് നൂറു വര്‍ഷം മാത്രം മുന്പ്. എന്നാല്‍, അതിനു വ്യക്തമായ രേഖാമൂലമുള്ള തെളിവുകള്‍ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ കൂടുതല്‍ അന്വേഷണത്തിലൂടെ സത്യം കണ്ടെത്തുന്നതുവരെ സംഭവം നടന്ന വര്‍ഷത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായ ഭിന്നതയുണ്ടെന്ന യാഥാര്‍ഥ്യം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു. മുലച്ചിപ്പറമ്പിലെ ഇപ്പോഴത്തെ താമസക്കാരായ വൈദ്യ കുടുമ്പം 67 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണ് ആ സ്ഥലം നങ്ങേലിയുടെ ബന്ധുക്കളില്‍ നിന്നും വിലക്ക് വാങ്ങിയത് എന്നാണ്‌ വൈദ്യ കുടുമ്പത്തില്‍ നിന്നും അറിയാനായത്. കേരളസബ്ദം  ലേഖനത്തില്‍ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥലത്തെ ഒരു കോണ്ഗ്രസ്സ് നേതാവായ ശ്രീ. സുഗതന്റെ പുസ്തകത്തില്‍ 200 വര്‍ഷം മുന്‍പാണ് സംഭവം നടന്നത് എന്ന് പരാമര്‍ശമുള്ളതിനാലാണ് പിന്നീട് എഴുതുന്നവരെല്ലാം ഇരുനൂറു വര്‍ഷം പുറകോട്ടു പോകുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. ഏതായാലും സര്‍ക്കാര്‍ രേഖകള്‍ പരതി, നിചസ്ഥിതി കണ്ടുപിടിക്കുന്നതുവരെ തിയ്യതി അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ. തിയ്യതിക്കാര്യത്തില്‍ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും നങ്ങേലിയെ തമസ്ക്കരിച്ച ചരിത്രത്തില്‍ നിന്നും വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ശങ്കരനാരായണന്‍ മലപ്പുറത്തിന്റെ മഹനീയ ശ്രമത്തിനു ചിത്രകാരന്‍റെ അഭിവാദ്യമാര്‍പ്പിക്കുന്നു.

അധിക വായനക്ക്  നങ്ങേലിയെക്കുരിച്ചുള്ള പോസ്ടുകളിലെക്കുള്ള ലിങ്കുകള്‍ ചുവടെ കൊടുക്കുന്നു :

നങ്ങേലി-മുലക്കരത്തിന്റെ രക്തസാക്ഷി 

നങ്ങേലിയും മുലക്കരവും

നങ്ങേലിയുടെ ത്യാഗം ചിത്രം - 3

ഭാര്യയുടെ ചിതയില്‍ ചാടി സതി അനുഷ്ടിച്ച കണ്ടപ്പന്‍

കാളി, ഹിംസയുടെ മഹത്വവല്‍ക്കരണം !

കാളി ചേച്ചി !!!
ഇന്ത്യയിലെ സവര്‍ണ്ണ ബ്രഹ്മണ മതത്തിന്‍െറ അടിമവിഭാഗമായിരുന്ന ശൂദ്രരുടെ (നായര്‍ ) കുലദെെവമായാണ് ബ്രാമണര്‍ ഈ ദെെവത്തെ അപ്പോയിന്‍റു ചെയ്തിരുന്നത്. കൊല്ലുക, കൊല്ലിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ ക്രൂരതയുടെ കൊട്ടേഷന്‍ ദെെവത്തിന്‍റെ ജോലി.

 ചേച്ചിയുടെ മുഖ്യാഹാരം, അവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദുക്കളുടെ രക്തമായിരുന്നു. അവര്‍ണ്ണഹിന്ദുക്കളുടെ തല ഉരലിലിട്ട് ഇടിച്ചുചതച്ചുണ്ടാക്കുന്ന നിവേദ്യവും വിശേഷ ദിവസങ്ങളില്‍ ഭുജിക്കുമായിരുന്നു. കൃസ്ത്യാനികളുടേയും മുസ്ലീങ്ങളുടേയും രക്തം മൂപ്പത്യാര് കഴിക്കില്ലെന്ന് ബ്രാഹ്മണര്‍ ശൂദ്രരെ വിശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ കേരളത്തിലെ ബ്രാഹ്മണാധിപത്യം ഏറിയ പ്രദേശങ്ങളിലെ അവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദുക്കള്‍ ജീവരക്ഷാര്‍ത്ഥം കൃസ്തുമതത്തിലേക്കും ഇസ്ലംമതത്തിലേക്കും അഭയം പ്രാപിച്ചിരുന്നു.

 ശേഷിച്ച അവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദുക്കള്‍ അപ്പോഴും ജനസംഖ്യയില്‍ പാതിയിലേറെയുണ്ടാതണ്ടായിരുന്നു. അവരിലെ പ്രധാനികളായ ഭട്ടന്‍മാരുടേയും (ബൗദ്ധ പണ്ഡിതര്‍ ) ചേകവന്‍മാരുടേയും രക്തം കുടിച്ചും തലച്ചോറു കൊറിച്ചുമാണ് ബ്രാഹ്മണാധിപത്യകാലത്ത് മച്ചിലമ്മ, ഭുവനേശ്വരി, ഭഗവതി, ദുര്‍ഗ്ഗ, പരാശക്തി തുടങ്ങിയ വട്ടപ്പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്ന കാളിചേച്ചി വാണരുളിയിരുന്നത്.

ചിത്രകാരന്‍െറ ഈ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഡിസംബര്‍ മാസ ചിത്രത്തിന്‍െറ ചെറിയൊരു ഭാഗമാണ് ഇതോടൊപ്പം ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നത്.

കേരളത്തില്‍ ഭഗവതി (ഭദ്രകാളി ) ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ പണ്ടുകാലത്ത് മനുഷ്യരുടെ തല ഉരലിലിട്ട് ഇടിച്ചു ചതച്ച് നിവേദ്യം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ദുരാചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. പൊങ്ങിലിടി, കൊങ്ങിലിടി എന്നീപേരുകളിലാണ് ഇത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.

ബ്രാഹ്മണരുടെ അയിത്താചാര പരിധിയിലേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കടന്നു എന്നാരോപിച്ച് അവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദുക്കളുടെ തല തല്‍ക്ഷണം മുറിച്ചെടുത്തിരുന്ന നരാധമ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ പ്രലോഭനം തന്നെ പൊങ്ങിലിടിക്ക് ആവശ്യമായ അവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദുക്കളുടെ തല സംഭരിക്കാനുള്ള ക്ഷേത്ര ഭരണാധികാരികളുടെ ധൃതിയായിരുന്നിരിക്കണം.

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം ശക്തി പ്രാപിച്ചതോടെ അവര്‍ണ്ണരുടെ തലയറുക്കല്‍ വിഷമകരമായതിനാല്‍ പൊങ്ങിലിടി പ്രതീകാത്മക അഹന്‍കാരമായി ചുരുക്കേണ്ടിവന്നു. അവര്‍ണ്ണ ഹിന്ദുക്കളുടെ തലക്കു പകരം ഇളനീര്‍ തേങ്ങ മനുഷ്യ തലയോട്ടിയുടെ ആകൃതിയില്‍ ചെത്തിയെടുത്ത്, ചോരക്കു പകരം 'ഗുരുസി ' ചേര്‍ത്ത് പൊങ്ങിലിടി നടത്തിയാലും ഭദ്രകാളിയുടെ വിശപ്പടങ്ങും എന്ന സുരക്ഷിത നിലപാടിലേക്ക് ബ്രാഹ്മണ സവര്‍ണ്ണ മതം ചുവടുമാറി.

കൊച്ചി ബിനാലെ - ആദ്യ ദര്‍ശനം

ഇന്നലെ കൊച്ചി ബിനാലെ കാണാന്‍ പോയി.
ഡി. പ്രദീപ്കുമാറിന്‍റെ പുസ്തക പ്രകാശന ചടങ്ങുകൂടി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ബിനാലെ ആസ്പിന്‍വാളി ലേതുമാത്രമേ കണ്ടുള്ളു.  അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കലാകാരന്മാരുടെ പേരുകള്‍ നോക്കാനോ, കലാ സൃഷ്ടികളെക്കുറിച്ചു കൂടുതല്‍ ആഴത്തിലിറങ്ങാനോ സാധിച്ചിട്ടില്ല. അടുത്ത ഒന്നോ രണ്ടോ സന്ദര്‍ശനത്തിലൂടെ മാത്രമേ ബിനാലെയുടെ വ്യക്തമായ ഒരു ചിത്രം മനസ്സില്‍ രൂപപ്പെടു.

എങ്കിലും ഒന്നു പറയാം, കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തേക്കാള്‍ മികച്ച ഉള്ളടക്കമാണ് ഈ വര്‍ഷം ബിനാലെ നല്‍കുന്നത്.  വാസ്തവത്തില്‍ നമ്മുടെ ചിത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്‍ വിധികളുടെ അഹങ്കാരത്തില്‍ താഴെക്കൊടുത്ത ചിത്രത്തിനടുത്തു ചെന്നാല്‍, അവിടെ ചിത്രം ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയേണ്ടിവരും. പക്ഷേ, അവിടെ ചിത്രമുണ്ടെന്നും, കലാകാരന്റെ മനസ്സ് നിങ്ങളെ അതു കാണാന്‍ ക്ഷണിക്കുന്നുണ്ടെന്നും സ്പോട്ട് ലൈറ്റുകള്‍ സൌമ്യമായി പറയുന്നതു നിങ്ങള്‍ക്കു ശ്രദ്ധക്കാന്‍ ശേഷിയുണ്ടെങ്കില്‍ അവിടെയൊരു ചിത്രം കൃത്യതയോടെയും സൂഷ്മതയോടെയും താള നിബദ്ധമായും വരച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നതായി നിങ്ങള്‍ക്കു കാണാനാകും. നിറങ്ങളും രൂപങ്ങളും കൊണ്ടുള്ള പ്രകടമായ താണ്ഡവങ്ങളും വര്‍ണ്ണ മിശ്രണത്തിന്റെ ഐന്ദ്രജാലമായ ക്രാഫ്റ്റോ ആവശ്യപ്പെടുന്ന വിശപ്പാര്‍ന്ന കണ്ണുകളുമായി ഈ ചിത്രത്തിനു മുന്നില്‍ ചെന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുമുന്നില്‍ ആ ചിത്ര ദേവത പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ല.
നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ സൌമ്യമായ, അത്യന്തം മൃദുലമായ ഒരു ഇടമുണ്ടെങ്കില്‍, ആ ഇടത്തിന്റെ സംവേദനശേഷികൊണ്ടു മാത്രമേ ആ ചിത്രം അനുഭവിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കു. ഇവിടെ ആര്‍ട്ടിസ്റ്റ് ആശയങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഒടിമറിയാനോ വിഭ്രമിപ്പിക്കാനോ അവകാസവാദങ്ങളുയര്‍ത്തി അലോസരപ്പെടുത്താനോ വരുന്നില്ല.

മുകളില്‍ കൊടുത്ത ചിത്ര വായന  ചിത്രകാരന്റേതു (എന്റേതു) മാത്രമായ ആസ്വാദനമാണ്. ആ ചിത്രം കണ്ടപ്പോഴുണ്ടായ   സന്തോഷം അനിര്‍വചനീയമാണ്. കാരണം, നമ്മുടെ മനസ്സിലെ വളരെ ആഴത്തിലുള്ളതോ, ഉയരത്തിലുള്ളതോ ആയ മനസ്സിലെ ഭൂഭാഗങ്ങള്‍ നമുക്ക് സ്വയം കണ്ടെത്താന്‍ ക്രിയാത്മക ശേഷിയുള്ളവര്‍ നമ്മേ സഹായിച്ചെന്നിരിക്കും.

മറ്റൊരു കാര്യം, കൊച്ചി ബിനാലെയിലെ പല പ്രതിഷ്ഠാനങ്ങളും (ഇന്‍സ്റ്റാളേഷന്‍) കല എന്താണെന്ന നമ്മുടെ അറിവുകളെത്തന്നെ ഉടച്ചു വാര്‍ക്കുന്നതാണ്. അറിവിന്റേയും അനുഭവങ്ങളുടെയും വിനിമയവേദി.  ശാസ്ത്രമേത്, സാഹിത്യമേത്, സംഗീതമേത്, ചിത്രകലയും ശില്‍പ്പകലയുമേത് എന്നൊക്കെ വേര്‍ത്തിരിച്ചറിയാനാകാത്തവിധം മനസ്സും വിജ്ഞാനവും തമ്മിലുള്ള ഒരു പാരസ്പര്യത്തിന്റെ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു അനുരണനത്തിന്റെ ആത്മസുഖാനുഭൂതിയായി കല അനുഭവ പ്രപഞ്ചമാകുന്നതിന്റെ ചെറിയൊരു തുടക്കമാക്കാനെങ്കിലും ബിനാലെ നിമിത്തമാകുന്നുണ്ടെന്നു പറയാം.

മുകളില്‍ കൊടുത്ത ചിത്രകാരന്റെ ആസ്വാദനം വായിച്ച്  ആനയാണ്, ചേനയാണ്, തേങ്ങാക്കുലയാണ് എന്നെല്ലാം പ്രതീക്ഷിച്ച് ബിനാലെ കാണാന്‍പോയി ധനനഷ്ടവും മാനഹാനിയും സംഭവിക്കുന്നവരുടെ കഷ്ട-നഷ്ടങ്ങളില്‍ ചിത്രകാരനു പങ്കില്ലെന്ന് അറിയിച്ചുകൊള്ളുന്നു. സ്വന്തം മനസ്സ് തരളമാക്കാന്‍, ആര്‍ദ്രമാക്കാന്‍, മൃദുലമാക്കാന്‍, അത്യന്തം സംവേദക്ഷമമാക്കാന്‍, അപരന്റെ മനസ്സിനേയും, അനുഭവങ്ങളേയും ഉള്‍ക്കൊള്ളാവുന്നവിധം നമ്മുടെ മനസ്സു പാകപ്പെടുത്താന്‍ ... എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്വയം നിര്‍മ്മാണത്തിനു ശ്രമിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായാണ് കലാസൃഷ്ടികളെ നാം സമീപിക്കേണ്ടത്. അല്ലാതെ, കലയുടെ വര്‍ണ്ണഭംഗി കൊള്ളാലോ, രൂപഭംഗികണ്ട് ഉദ്ദരിക്കാലോ, തഞ്ചത്തില്‍ കിട്ടിയാല്‍ കലയെ കയറിപ്പിടിക്കാമല്ലോ എന്ന ഉദ്ദേശത്തില്‍ കലയെ മാത്രമല്ല ഒരു കൊലയേയും കണ്ടുകൂട എന്നുകൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കട്ടെ :)

പയ്യന്നൂര്‍ ചിത്രപ്രദര്‍ശനം

ഇപ്പോള്‍ നെറ്റില്‍ എത്തുന്നതുതന്നെ വളരെ കുറവാണ്. സ്മാര്‍ട്ട് ഫോണില്‍ ഈ മെയിലും ഫേസ് ബുക്കും വല്ലപ്പോഴും തുറന്നു നോക്കും എന്നല്ലാതെ, മുന്‍പത്തെപ്പോലെ നെറ്റ് ജീവിതം തരപ്പെടുന്നില്ല :) എങ്കിലും, അവശ്യം വേണ്ട കുറിപ്പുകള്‍ പോസ്റ്റു ചെയ്യാന്‍ നെറ്റില്‍ കയറാതെ വയ്യ. ചിത്രകാരന്റെ പയ്യന്നൂര്‍ ചിത്ര പ്രദര്‍ശന ചിത്രങ്ങള്‍ ഫോണില്‍ നിന്നു തന്നെ ഫേസ് ബുക്കിലും , ഗൂഗില്‍ പ്ലസ്സിലും അപ് ലോഡ് ചെയ്തെങ്കിലും അതിന്റേതായ “സംഗതി” വരുന്നില്ല. മനസ്സില്‍ വരുന്നതെല്ലാം പങ്കുവക്കാന്‍, സാവകാശം ബ്ലോഗില്‍ തന്നെ എഴുതേണ്ടതുണ്ട്. അപ്പോള്‍, ഇതുപോലെ... വളരെ വൈകുമെന്നു മാത്രം!

പയ്യന്നൂര്‍ ചിത്രപ്രദര്‍ശനം. 

2014 നവംബര്‍ 30 നു തുടങ്ങി ഡിസംബര്‍ 7 നു അവസാനിച്ച  പയ്യന്നൂലെത്  ചിത്രകാരന്റെ ഒന്‍പതാമത്തെ നവോത്ഥാന ചിത്ര പ്രദര്‍ശനമാണ്.   2014 മെയ് മാസം തിരുവനന്തപുരം എക്സിബിഷന്‍ നടത്തിയതിനു ശേഷം നീണ്ട വിശ്രമമെടുക്കേണ്ടിവന്നു. ആ വിശ്രമം, അല്ലെങ്കില്‍ അലസത അവസാനിപ്പിക്കാനായി പെട്ടെന്ന് ഒരുക്കിയതായിരുന്നു പയ്യന്നൂര്‍ ചിത്രപ്രദര്‍ശനം. മാത്രമല്ല, ചിത്രകാരന്‍ ജൂണ്‍, നവംബര്‍ മാസങ്ങളിലായി വരച്ച “ശ്രീ കൃഷ്ണ മോക്ഷം”, “ഏകലവ്യന്‍” എന്നീ ചിത്രങ്ങള്‍ ആദ്യമായി പ്രകാശിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരവുമായിരുന്നു പയ്യന്നൂരിലേത്. പ്രമുഖ പ്ലസ്സര്‍മാരായ കോഴിക്കോട്ടെ സുന്ദരേട്ടനും, ജയേച്ചിയും “ഏകലവ്യന്‍” എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സഹൃദയ സ്പോണ്‍സര്‍മാരാകന്‍ മുന്നോട്ടുവന്നത് വീണ്ടും സജീവമായി ചിത്രം വരക്കാനും, പ്രദര്‍ശനങ്ങള്‍ നടത്താനും പ്രചോദനമായി. 

പയ്യന്നൂരില്‍ പ്രശസ്ത ചിത്രകാരനായ പ്രകാശന്‍ പുത്തൂര്‍ ഇയ്യിടെ ആരംഭിച്ച “വിന്റേജ് ആര്‍ട്ട് ഗ്യാലറി”യുമായും കലാസ്വാദകരുടെ സംഘടനയായ “ARK” മായും സഹകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ചിത്ര പ്രദര്‍ശനം സംഘടിപ്പിച്ചത്.  ഉദ്ഘാടകനെയും അദ്ധ്യക്ഷനേയും പ്രാസംഗികരേയും എല്ലാം ക്ഷണിച്ചുവരുത്തി ചടങ്ങു ഭംഗിയാക്കിയതിനു പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത് ആര്‍ട്ടിസ്റ്റ് പ്രകാശന്‍ പുത്തൂരും, സുഹൃത്തുക്കളും, ആര്‍ക്ക് എന്ന ക്രിയേറ്റീവ് സംഘടനയുമായിരുന്നു. പയ്യാന്നൂരിലെ ആ സുഹൃത്തുക്കളോട് നന്ദി പറയട്ടെ. 

 പയ്യന്നൂര്‍ ചിത്രപ്രദര്‍ശനത്തിന്റെ കുറച്ചു ചിത്രങ്ങള്‍ താഴെ ചേര്‍ക്കുന്നു.

   

 ആര്‍ട്ടിസ്റ്റ് പ്രകാശന്‍ പുത്തൂര്‍ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

 വി എസ് അനില്‍ കുമാര്‍ ഉദ്ഘാടനം നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നു

വി എസ് അനില്‍ കുമാര്‍ സംസാരിക്കുന്നു

കെ. രാമചന്ദ്രന്‍ ചിത്ര പ്രദര്‍ശനത്തിന്റെ പ്രസക്തിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.

 ചിത്രകാരന്റെ “ഏകലവ്യന്‍” എന്ന ചിത്രം സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യാന്‍ മുന്നോട്ടുവന്ന പ്രമുഖ മലയാളം പ്ലസ്സര്‍മാരായ സുന്ദരന്‍ കണ്ണാടത്ത്, ജയ എം. ദമ്പതികള്‍ക്ക് (കോഴിക്കോട് ജില്ല) സ്നേഹോപഹാരമായി ചിത്രത്തിന്റെ ആദ്യ ലിമിറ്റെഡ് എഡിഷന്‍ വി എസ് അനില്‍ കുമാര്‍ സമ്മാനിക്കുന്നു.

 ഉദ്ഘാടന ചടങ്ങില്‍ പങ്കെടുത്ത സഹൃദയര്‍

ചിത്രകാരനു ശക്തിപകരുന്ന നവമാധ്യമത്തിന്റെ സ്നേഹ സൌഹൃദം 

വിജേഷ്, ഇബ്രാഹിം ബയാന്‍

 വളരെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവിചാരിതമായി, ചിത്രപ്രദര്‍ശന വേദിയില്‍ 

സഹപ്രവത്തകനെ കണ്ടുമുട്ടിയ സുന്ദരേട്ടന്‍ പഴയ സര്‍വ്വീസ് 

കാലാനുഭവങ്ങള്‍ പങ്കുവക്കുകയാണ്.

 ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാനുള്ളതു മാത്രമല്ല, അറിയാനുള്ളതുമാണ്.

ആസ്വാദകര്‍

ആര്‍ട്ടു ഗ്യാലറിയില്‍ വച്ചുതന്നെ ചിത്രം കാണേണ്ടതുണ്ടെന്ന ചിത്രകാരന്റെ 

അഭിപ്രായം മാനിച്ച്, കോഴിക്കോടുനിന്നും (പുല്ലൂരാന്‍പാറ) പയ്യന്നൂര്‍ വിന്റേജ് ആര്‍ട്ടു ഗ്യാലറിയിലെത്തിയ  ജയേച്ചി അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ചിത്രം വായിച്ചറിയുകയാണ്.

ഉദ് ഘാടനത്തിനു മുന്‍പുതന്നെ ചിത്രം കണുന്ന 

ഉദ്ഘാടകന്‍ വി എസ് അനില്‍ കുമാര്‍ ഉദ്ഘാടന പ്രസംഗത്തിനുള്ള 

രത്നങ്ങള്‍ തിരയുകയാകും 

 ചിത്രകാരന്റെ മകന്‍, അച്ചു എം ആര്‍ ആര്‍ട്ടു ഗ്യാലറിയില്‍ അച്ഛനോടൊപ്പം.

ഒരു അപൂര്‍വ്വ സമാഗമം

 ചരിത്രം ഒരു വേദനയായി പെയ്തിറങ്ങേണ്ടത് 

സാംസ്ക്കാരികതയുടെ അനിവാര്യതയാണ്.

എല്ലാ ചിത്രങ്ങളിലും നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ ചെറിയൊരു 

ഭാഗമെങ്കിലും മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ടാകും. അതിന്റെ 

വീണ്ടെടുപ്പും ആസ്വാദ്യകരമാണ്.

  

 മനോജും ജിഷിന്‍ ദാസും ചിത്രപ്രദര്‍ശനം കാണാനായി കണ്ണൂരില്‍ 

നിന്നും വന്നതാണ്. 2014 ഫെബ്രുവരിയില്‍ തൃശൂര്‍ ലളിതകല അക്കാദമി 

ആര്‍ട്ട് ഗ്യാലറിയില്‍ ചിത്രപ്രദര്‍ശനം നടത്തുമ്പോഴും മനോജ് വന്നിരുന്നു. 

പ്രദര്‍ശനം തുടങ്ങുന്ന അന്ന്, ചിത്രകാരന്‍ ഗ്യാലറിയിലെത്തുന്നതിനു മുന്‍പ് ആദ്യ കലാസ്വാദകനായി... 

 

 മാതൃഭൂമിയില്‍ പ്രസിദ്ദീകരിച്ചുവന്ന ഉദ്ഘാടന വാര്‍ത്ത

 

 മാതൃഭൂമിയുടെ “കാഴ്ച്ച” യില്‍...

വാഗണ്‍ ട്രാജഡിയുടെ 93 ആം വാര്‍ഷികം ഇന്ന്

തേജസ് പത്രത്തിന്റെ പാഠശാല എന്ന ഫീച്ചര്‍ പേജില്‍

നവംബര്‍ 17നു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അസ്ബറ കൊണ്ടോട്ടിയുടെ 

 ലേഖനത്തിന്റെ മൊബൈല്‍ ഫോട്ടോ.

 ഇന്ന് (20.11.2014) വാഗണ്‍ ട്രാജെഡിയുടെ 93 വര്‍ഷം തികയുന്ന ദിവസമാണ്. ഏറനാട്ടിലേയും വള്ളുവനാട്ടിലേയും ബൌദ്ധ പാരമ്പര്യമുള്ള മാപ്പിളമാരേയും തിയ്യന്മാരേയും വായുകടക്കാത്ത ഗൂഡ്സ് കമ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍ കുത്തിനിറച്ച് തിരൂരില്‍ നിന്നും പോത്തന്നൂരിലേക്കും, പോത്തന്നൂരില്‍ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നപ്പോള്‍ വീണ്ടും തിരൂരിലേക്കും കയറ്റിവിട്ട് ക്രൂരമായ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്ത (കോവിലകങ്ങളിലെ മാടമ്പികളുടെ ആജ്ഞാനുവര്‍ത്തികളായിരുന്ന) വെള്ളക്കാരുടെ പട്ടാളം 70 രക്തസാക്ഷികളെ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിനു സമ്മാനിച്ചു. പക്ഷേ, ആ രക്തസാക്ഷികളേ വേണ്ടവിധം ആദരിക്കാനോ, അവര്‍ എന്തുകൊണ്ടു കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നു പുന:പരിശോധിനകള്‍ നടത്താനോ ആവശ്യമായ ജനാധിപത്യബോധമോ സംസ്ക്കാരം പോലുമോ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിനു 93 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം പോലും ആര്‍ജ്ജിക്കാനായിട്ടില്ലെന്ന ദയനീയമായ അവസ്ഥക്കു മുന്നിലാണു നാം.

പൊന്നാനി കേന്ദ്രമായി നിലനിന്ന ശക്തമായ ബൌദ്ധ-ശ്രമണ-അവര്‍ണ്ണ സമൂഹം തന്നെയാണ് ബ്രാഹ്മണ മത പീഢനങ്ങളില്‍ നിന്നും രക്ഷനേടാനുള്ള പ്രതിരോധ തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഇസ്ലാം മതത്തെ കൂട്ടു പിടിക്കുന്നത്. അസൂയവഹമായ അവരുടെ അഭിവൃദ്ധിയും പ്രതിരോധ ശേഷിയും തകര്‍ക്കാനായി മാടമ്പികളും വെള്ളക്കാരും ചേര്‍ന്നു നടത്തിയ കുടിലതകളെ മറനീക്കി പുറത്തുകൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്. തിരൂരിലെ ഒരു വാഗണ്‍ ട്രാജഡി ടൌണ്‍ഹാളുകൊണ്ട് ആ രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്റെ പ്രസക്തിയെ അടക്കി നിര്‍ത്തേണ്ടതില്ല. സംഭവത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ട പെരിന്തല്‍മണ്ണയിലും, വാഗണ്‍ ട്രാജഡിയില്‍ അകപ്പെട്ട ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ രക്തസാക്ഷികളെ ഗര്‍ഭം ധരിച്ച പുലാമന്തോളിലുമെല്ലാം സ്മാരകങ്ങള്‍ ഉയരേണ്ടതുണ്ട്. സ്മരണകള്‍ പഠിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.

 തലശ്ശേരിക്കടുത്തുള്ള വളരെ വിശാലമായ ദ്വീപായ ധര്‍മ്മടം തുരുത്തിലെ ( ഏക്കറുകള്‍ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന അണ്ടല്ലൂര്‍ കാവും കണ്ണൂര്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കാംബസ്സും ബ്രണ്ണന്‍ കോളേജുമൊക്കെ യുള്ള സ്ഥലം)ബൌദ്ധരുടെയും മാപ്പിളമാരുടേയും അഭിവൃദ്ധിയില്‍ കണ്ണുകടിയുണ്ടായ കോലത്തിരി രാജാവ് പറങ്കികളെക്കൊണ്ട് ആ ദ്വീപിനെ മുഴുവന്‍ അഗ്നിക്കിരയാക്കിയത് ബ്രാഹ്മണ മതത്തിന്റെ ബൌദ്ധ മതത്തോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പകയുടെ ഭാഗമായിത്തന്നെയായിരുന്നു. ബുദ്ധമതത്തെ പാടെ തേച്ചുമാച്ചു കളയുകയും, ജനങ്ങള്‍ ഇസ്ലാമിലേക്കും, കൃസ്തുമതത്തിലേക്കും, ബ്രാഹ്മണ ഹിന്ദു മതത്തിലേക്കും ചേക്കേറിയിട്ടും ആ ജന വിഭാഗങ്ങളോടുള്ള പക ഇന്നും സാംസ്ക്കരികതയില്‍ ഒരു അസ്പൃശ്യതയായി, മാപ്പിള വിരോധമായി, മാപ്പിളമാരുടെ അഭിവൃദ്ധിയിലുള്ള അസൂയയായി നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. അത് മാനവിക സ്നേഹത്തോടെ പുറത്തെടുത്തു സംസ്ക്കരിക്കാന്‍ നമ്മുടെ ചരിത്രം നിരന്തരം പഠനവിധേയമാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഈ വാഗണ്‍ ട്രാജെഡി വാര്‍ഷിക ദിനത്തില്‍ ചിത്രകരന്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.

സുനിതാ കൃഷ്ണന്‍... മാതൃഭൂമി വീക്കെന്‍ഡ് ലേഖനം

ഇന്നത്തെ മാതൃഭൂമി സന്‍ഡേ സപ്ലിമെന്റ് ഒന്നാം പേജില്‍ ഡോ.സുനിതാ കൃഷ്ണനുമായുള്ള അഭിമുഖം തീര്‍ച്ചയായും വായിക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നാണ്.

 കേരള ഗവണ്മെന്റിന്റെ നിര്‍ഭയ പദ്ധതിയുടെ ഉപദേശക സ്ഥാനം രാജിവച്ചതിനു ശേഷമുള്ള അഭിമുഖമായതിനാല്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യവും ഈ ലേഖനത്തിനുണ്ട്. അതിലുപരി, നമ്മുടെ മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടേടേയും അഭ്യന്ത്രര രാജാവായ രമേശ് ചെന്നിത്തലയുടേയും ഭരണാധികാരികളെന്ന നിലയിലുള്ള ആത്മാര്‍ത്ഥതയുടെ പൊയ്മുഖം അഴിഞ്ഞുവീഴുമ്പോഴുള്ള അവരുടെ ക്രിമി സമാനമായ സൂഷ്മരൂപം നമ്മുടെ സാംസ്ക്കാരിക സമൂഹത്തിനു മുന്നിലും സ്ത്രീ സുരക്ഷയുടെ കാര്യങ്ങളിലും എത്ര ചെറുതാണെന്നു നേരില്‍ കണ്ടു മനസ്സിലാക്കാനും ഈ അഭിമുഖം നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ ബോധത്തെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം നന്മയുടെ ഉജ്ജ്വല തേജോരൂപങ്ങളെ നമ്മുടെ സാംസ്ക്കാരിക മണ്ഡലത്തില്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ച മാതൃഭൂമിയുടെ വിവേചന ശേഷിയെ നമിക്കട്ടെ.

 സരിതാനായരുടെയും, ശാലു മേനോന്റേയും, മഞ്ചുവാര്യരുടെയും, ശ്വേതാ മേനോന്റേയും, റുക്സാനയുടേയും, ബിന്ധിയയുടേയും, മനോഹര ശരീരങ്ങള്‍ക്കു ചുറ്റും പറന്നുകളിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ പത്ര ധര്‍മ്മബോധം വിലയിടിഞ്ഞ് പാതാളക്കുഴിയില്‍ വീണുകിടക്കുന്ന കാലത്താണ്...നാം ഇന്നു ജീവിക്കുന്നത്.

15ആം വയസ്സില്‍ എട്ടു നരാധമന്മാരാല്‍ പീഢിപ്പിക്കപ്പെട്ട തീക്ഷ്ണമായ അനുഭവത്തിന്റെ അഗ്നിയില്‍ നിന്നും പുനര്‍ജ്ജനിച്ച സുനിതാകൃഷ്ണന്‍ എന്ന സ്ത്രീ നിര്‍മ്മിക്കുന്ന സാമൂഹ്യവും സാംസ്ക്കാരികവുമായ മൂല്യബോധം ആര്‍ക്കും പണം കൊടുത്തോ അധികാരത്തിന്റെ മസ്സില്‍ പവര്‍ കാണിച്ചോ തത്തക്കൂട്ടിലടച്ചു വളര്‍ത്തി ദുരഭിമാനിക്കാവുന്ന ഒന്നല്ല. തന്റെ രാജിയിലൂടെ സുനിതാ കൃഷ്ണന്‍ അതു സമൂഹത്തോട് അറിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു.. ആ സത്യം പത്രങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുമ്പോഴാണു സമൂഹത്തില്‍ സാംസ്ക്കാരിക നവീകരണം ആരംഭിക്കുന്നത്... നവോദ്ധാനം പിറവിയെടുക്കുന്നത്.