
സിനിമാതാരങ്ങളെ അവര് ആണായാലും പെണ്ണായാലും അവര്ക്ക് ശരീരം വിറ്റു ജീവിക്കുന്ന വേശ്യകള്ക്കപ്പുറമുള്ള ബഹുമാനം നല്കുന്ന സമൂഹം അടിമകളുടേതാണെന്ന കാര്യത്തില് ചിത്രകാരനു സംശയമില്ല.സിനിമക്കുവേണ്ടി ശരീരവും,ശാരീരവും വില്ക്കുക എന്നതിലുപരിയായ ജോലിയൊന്നും ഒരു സിനിമാതാരത്തിനു ചെയ്യാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പൊള്ളയായ രൂപത്തിനപ്പുറം ഈ സിനിമാവേശ്യകളില് മഹത്തരമായ ഒന്നുംതന്നെയില്ല.പിന്നെ,മന്ദബുദ്ധികളായ സമൂഹം ഈ വേശ്യകളാണ് സിനിമയുടെ ഉള്ളടക്കം എന്ന് അന്ധമായി വിശ്വസിക്കുന്നതിലൂടെ ഈ സാധനങ്ങള്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന അമിതപ്രാധാന്യത്തെയാണ് സൂപ്പര് സ്റ്റാര്,മെഗാസ്റ്റാര്,സിനിമാതാരം എന്നിങ്ങനെയൊക്കെ പേരിട്ട്,നമ്മള് മര്യാദാരാമനും സീതയുമായി വിഗ്രഹവല്ക്കരിക്കുന്നത്.
സ്ത്രൈണമായ അടിമ സമൂഹത്തിന് ഒട്ടിനില്ക്കാന് സമൂഹത്തില് ആണത്വത്തിന്റെ തണലുവേണം.അത്തരം കരുത്തുള്ള ആണത്വം സമൂഹത്തില് ഇല്ലാതാകുംബോള്, കലയിലോ,സാഹിത്യത്തിലോ,സ്വപ്നത്തിലോ,സിനിമയിലോ ഉള്ള ആണത്വത്തിന്റെ പൊയ്മുഖങ്ങളെ തങ്ങളുടെ ഉടമകളായും,രക്ഷകരായും സ്വയം മനസ്സില് പ്രതിഷ്ടിച്ച് ആരാധിക്കുന്നതിനെയാണ് താരാരാധന,വീരാരാധന,വിഗ്രഹാരാധന,ഫാനാരാധന എന്നൊക്കെപ്പറയുന്നത്.
സമൂഹ്യഅടിമത്വത്തിന്റെ ഈ രസതന്ത്രം രുചിച്ചറിയുന്ന വെളവന്മാരും അതിവെളവന്മാരുമാണ് (അതിസമര്ത്ഥര്)കപടമായ തങ്ങളുടെ ബ്രാന്ഡ് ഇമേജ് പിടിച്ചു നിര്ത്തുന്നതിനും വളര്ത്തിയെടുക്കുന്നതിനുമായി ഗുണ്ടാസംഘങ്ങളെപ്പോലെ ആശ്രിതന്മരെ കൂലിക്കുനിര്ത്തി ചലച്ചിത്രകലയെത്തന്നെ സംഘടനകള്കൊണ്ട് വിഷലിപ്തമാക്കുന്നത്. ഈ പ്രവണത സിനിമയെ സൂപ്പര്സ്റ്റാറുകളുടെ തൊഴുത്തിലെ കന്നുകാലികളാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നതും,സിനിമാരംഗത്തുള്ള ആര്ക്കും ഈ സ്വാര്ത്ഥ ശക്തികള്ക്കെതിരെ ശബ്ദിക്കാന് സാധിക്കുന്നില്ല എന്നതും സിനിമയുടെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല,നമ്മുടെ സാംസ്ക്കാരികതയുടെ അര്ബുദരോഗമായിത്തന്നെ ഇതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കോമാളിത്വവും,വളിപ്പുകളുമായി എങ്ങിനെയൊക്കെയോ സിനിമയുടെ അകത്തളത്തില് കയറിപ്പറ്റുന്ന ഈ ജന്തുക്കള് അടിമകളായ ജനങ്ങളുടെയും,മന്ദബുദ്ധികളായ സംവിധായകരുടേയും ദൌര്ബല്യം മുതലാക്കി സിനിമയുടെ നെടും തൂണുകളും, താര രാജാക്കന്മാരുമാകുന്നത് സാമൂഹ്യ ജീര്ണ്ണതയുടെ ഭാഗമാണ്. താന് നേരിട്ട അഭിനയ വിലക്കിനെത്തുടര്ന്ന് തിലകന് സിനിമയിലെ ഇത്തിക്കണ്ണികളായ സൂപ്പര്സ്റ്റാറുകളെ തുറന്ന് എതിര്ക്കാന് തയ്യാറായത് എന്തുകൊണ്ടും അഭിനന്ദനീയമാണ്.കലയായാലും,സാഹിത്യമായാലും,സിനിമയായാലും അത് സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗമന ചിന്തയുടെ സ്നേഹപൂര്ണ്ണമായ മൃദുഭാവമാണ്. അതിനെ ഏതാനും വ്യക്തികള് സംഘടനയിലൂടെ തളച്ചിടാന് ശ്രമിക്കുന്നത് സാമൂഹ്യദ്രോഹവുമാണ്.
സിനിമയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി ശബ്ദമുയര്ത്താന് മുന്നോട്ടു വന്ന തിലകന് വെറും നടന് മാത്രമല്ലെന്നും,ധീരനായ കലാകാരന്കൂടിയാണെന്ന് തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു.
സമൂഹത്തില് ഉണര്ന്നിരിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്ന സുകുമാര് അഴിക്കോട് സൂപ്പര്സ്റ്റാറുകള്ക്കെതിരെ നടത്തിയ കുതിരകയറ്റം കേരളസമൂഹത്തിന്റെ ഇടപെടലായിത്തന്നെ കാണേണ്ടിയിരിക്കുന്നു... അതില് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ പൊങ്ങച്ചങ്ങള് പൊങ്ങിവരുന്നുണ്ടെങ്കില് പോലും, അവസരോചിതം നടത്തേണ്ട ഇടപെടല് തന്നെ.
വല്ല വയലിലും നോക്കുകുത്തിയായി നിര്ത്താന് മാത്രം കൊള്ളാവുന്ന അഭിനയസിദ്ധിയുള്ള ഇന്നച്ചന് അഴിക്കോടിനോട് വയസ്സുകാലത്ത് നാമം ജപിച്ച് ജീവിക്കാന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്രെ!... ഹഹഹഹ....
തിലകനും അഴിക്കോടിനും ചിത്രകാരന്റെ അഭിവാദ്യങ്ങള് !!!
സിനിമയിലെ മാലിന്യങ്ങളായ സൂപ്പര് താരങ്ങളെ ചവറ്റുകൂടയിലെറിയുക !!!
ബന്ധപ്പെട്ട പോസ്റ്റുകള്:1)
മോഹന്ലാലിന്റെ വിഢിവേഷം !2)
മമ്മുട്ടിയും ബാര്ബര്ബാലനും !ഇപ്പോള്
(February 27, 2010 4:08 PM) കമന്റായി കൂട്ടിചേര്ത്ത ചിത്രകാരന്റെ താത്വികവിചാരം:)
കല,സാഹിത്യം,സംസ്ക്കാരം തുടങ്ങിയവ ഏതൊരു സമൂഹത്തിന്റേയും പരസ്പ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സ്നേഹാഭിവാഞ്ഛയുടെ ബഹിര്സ്ഫുരണങ്ങളാണ്.
അതായത് സാമൂഹ്യനന്മയാണ് !!!
ഈ സാമൂഹ്യ നന്മയെ കച്ചവടക്കാരും,സ്വാര്ത്ഥതാല്പ്പര്യക്കാരായ
കുത്തകകളും വിലക്കെടുക്കുംബോഴാണ് സമൂഹത്തില് ഇരുട്ടുപരക്കുന്നത്. ജനങ്ങളുടെ കലക്കുപകരം, കച്ചവടക്കാരന് വിതരണം ചെയ്യുന്ന കൃത്രിമകലയും,പുരാണസാഹിത്യവും, സൂപ്പര്സ്റ്റാര്സിനിമയും സമൂഹത്തില് അടിമത്വത്തിന്റെ ഉപഭോക്താക്കളെ മാത്രമേ സൃഷ്ടിക്കു. 2000 കൊല്ലക്കാലം ഇന്ത്യക്കാരന് ബ്രാഹ്മണന്റെ ഐതിഹ്യവും പുരാണവും ച്യുയിംഗം പോലെ ചവച്ച് ചവച്ച് മൃതപ്രായരായി അടിമത്വത്തില് കഴിച്ചുകൂട്ടിയതിന്റെ ചരിത്രം നമ്മുടെ മുന്നിലുണ്ട്.
കല വെറും വിനോദം മാത്രമാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന മന്ദബുദ്ധികള്ക്ക് ഡ്രഗ് അഡിക്റ്റുകളെപ്പോലെ കച്ചവടക്കാരന്റെ ചിരിമരുന്നും,ഇടിമരുന്നും,റിയാലിറ്റി ഗദ്ഗദങ്ങളും ധാരാളമായേക്കാം.
എന്നാല്,ഒരു തൊഴിലിനുവേണ്ടി(ദാസ്യ അവസരത്തിനായി)ലോകം മുഴുവന് തെണ്ടുന്ന
മലയാളികളെപ്പോലുള്ള സമൂഹത്തിന് സ്വന്തം ഉടമയാകാന്
(അടിമത്വത്തില് നിന്നും മോചനം നേടാന്)
സമൂഹത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റേയും,നന്മയുടേയും
മുലപ്പാലായ കലയും സാഹിത്യവും സംസ്ക്കാരവും കലര്പ്പില്ലാതെ ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കച്ചവടക്കാരന്റെ കലയെന്ന പേരില് ലഭിക്കുന്ന മദ്യവും മയക്കുമരുന്നും എത്രമാത്രം ആസ്വാദനസുഖം നല്കിയാലും അത് നമ്മെ സ്വതന്ത്രമാക്കാനുള്ളതല്ലെന്നും, നമ്മെ അടിമപ്പെടുത്താനുള്ളതാണെന്നും നമ്മുടെ ബുദ്ധിജീവികളോ പുരോഗമന ചിന്തക്കാരോ തിരിച്ചറിയുന്നില്ലെന്നത് ആത്മഹത്യാപരമാണ്.
മിക്കവര്ക്കും മനസ്സിലാകാന് സാധ്യതയില്ലാത്ത ഈ ശാസ്ത്രീയ സമീപനത്തെ കുറച്ചെങ്കിലും ജനം ഉള്ക്കൊണ്ടിരുന്നെങ്കില് എന്ന് ആശിച്ചുപോകുകയാണ് ചിത്രകാരന്.
നിലവിലുള്ള കലാരൂപങ്ങളില് ഏറ്റവും ശക്തമായ കലയായ സിനിമയെ കച്ചവടക്കാരന്റെ മയക്കുമരുന്ന് ഉത്പാദനരംഗമാക്കി നിലനിര്ത്താനുള്ള സിനിമ തൊഴിലാളി സംഘടനകളുടേയും,
അവരെ അടിമകളെപ്പോലെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന
സൂപ്പര്സ്റ്റാര്,സാദാസ്റ്റാര് മാടംബിമാരേയും
വിമര്ശിച്ച് തകര്ക്കേണ്ടത് (അവരെ അതിമാനുഷരില് നിന്നും മനുഷ്യരാക്കേണ്ടത്)സമൂഹത്തിന്റെ
സ്വാതന്ത്ര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ
കര്ത്തവ്യമാണെന്ന് ചിത്രകാരന് വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഈ വിഷയം നിസാരമല്ല.
കലയും സാഹിത്യവും സംസ്ക്കാരവും അന്യര്
പിടിച്ചടക്കിക്കഴിഞ്ഞാല് ... പിന്നെ, സമൂഹത്തിന് ഇറച്ചിക്കോഴികളെപ്പോലെ
ഉടമക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കുകയേ വഴിയുള്ളു.
ഓര്ക്കുക....
ബ്രിട്ടീഷുകാരില് നിന്നും നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാനായി; എന്നാല്, ബ്രാഹ്മണരില് നിന്നും ഇന്ത്യ ഇനിയും സ്വതന്ത്രമായിട്ടില്ല !!!